Ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον, δημιουργούμε σελίδες ελπίδας και προοπτικής για το αύριο... το αύριο που ανατέλλει και φτιάχνουν οι νέοι για τους νέους!Στους δρόμους της Ραφήνας και του Πικερμίου,στις τοπικές κοινωνίες της Ανατολικής Αττικής,σε κάθε θέμα που άπτεται της καθημερινότητάς μας και χρειάζεται παρέμβαση θα είμαστε εκεί...να σχολιάζουμε και να διεκδικούμε!

ΕΠΕΝΔΥΣΤΕ ΣΕ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σημίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σημίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Νέα παγίδα για να "κλειδώσουν" τον έλεγχο του ελληνικού λαού με κόμμα Παπαδήμου (Σημίτη- τρόικας-τραπεζών)!


Και από το γραφείο του Παπαδήμου απουσιάζει ο πίνακας "η Ελλάς Ευγνωμονούσα"
Είτε συμβαίνουν απίστευτα πράγματα και μιλάμε για εκτροπή από τη δημοκρατική ομαλότητα είτε τα παπαγαλάκια του Μαξίμου διακινούν σενάρια που μόνο στους χαχόλους θα περάσουν.
Πληροφορίες, λοιπόν των τελευταίων ωρών κάνουν λόγο για απαίτηση της τρόικας να παραταθεί ο βίος της κυβέρνησης Παπαδήμου για τουλάχιστον ένα χρόνο. Το σενάριο αυτό φέρεται να διακινείται από τη γερμανική πλευρά ώστε οι εκλογές στην Ελλάδα να γίνουν το 2013 και να πάμε μέχρι εκεί με τον Παπαδήμο.
Ως βασική δικαιολογία προβάλλουν την προσπάθεια για πολιτική σταθερότητα ώστε να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της νέας δανειακής σύμβασης.
Το σενάριο αυτό ευνοεί φυσικά και το ΠΑΣΟΚ και τον ΛΑΟΣ που καταρρέουν δημοσκοπικά. Ειδικά στο ΠΑΣΟΚ σκέφτονται με τρόμο πως θα διεκδικήσουν τη ψήφο του κόσμου αν οι εκλογές γίνουν τον Απρίλιο. Έχει να πέσει γιαούρτι και φούμο, λένε, που δεν είναι δυνατή η κάθοδος σε εκλογές.
Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο τότε μιλάμε για ωμή προσπάθεια «δημοκρατικής» δικτατορίας. Κάποιοι παίζουν με τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού και προσπαθούν να επιβάλουν λύσεις τύπου Παπαδήμου ο οποίος μπορεί καλύτερα να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των δανειστών. Ίσως κάποιοι να είναι υπερβολικοί με χαρακτηρισμούς τύπου «κυβέρνηση Τσολάκογλου», αλλά αν τολμήσουν να επιμηκύνουν την πολιτική ζωή του κ. Παπαδήμου, τότε θα έχουμε πολύ χειρότερες καταστάσεις.
Και δεν πρέπει στην ΝΔ να πέσουν στο λάκκο που σκάβουν κάποιοι στο Μέγαρο Μαξίμου σε αγαστή συνεργασία με δημοσιογραφικά παπαγαλάκια.

Ετοιμάζεται και το κόμμα Παπαδήμου
Στο μεταξύ ετοιμάζεται το κόμμα Παπαδήμου. Αυτή την ώρα υπάρχουν δύο πρωτοβουλίες σε εξέλιξη: μία εκ προσωπικοτήτων και μία από πολιτικούς. Οι πρωτοβουλίες συναντιόνται και δεν είναι αντιπαραθετικές μεταξύ τους, παρά το ότι εκατέρωθεν εκφράζονται επιφυλάξεις: ο κοινός σκοπός είναι ισχυρότερος.
Στο σχέδιο είναι να πάρουν κομμάτι και από το ΠΑΣΟΚ και από τη ΝΔ, ώστε να δημιουργήσουν τον κεντρώο πόλο που θα είναι η παλάντζα του πολιτικού συστήματος. Αυτός θα ορίζει ποιο κόμμα θα κυβερνήσει, αφού με όποιο κόμμα συνεργάζεται θα του παρέχει την εξουσία.
Η «απολίτικη» (εκ προσωπικοτήτων) πρωτοβουλία συναπαρτίζεται από καθηγητές πανεπιστημίου (λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;), όπως οι Νίκος Αλιβιζάτος και Λουκάς Τσούκαλης που τους προβάλει το συγκρότημα του Αλαφούζου. Έχουν προσεγγίσει και αυτοδιοικητικούς (π.χ. τον Μπουτάρη, αλλά όχι τον Καμίνη που δεν έχει καλή εικόνα).
Στην προσπάθεια επιχειρεί (με αναποτελεσματικότητα ως τώρα) να ηγεμονεύσει η Διαμαντοπούλου ως γυναίκα και έχουσα πολιτικό χρόνο. Συμμετέχει και οργανώνει ο Γιαννίτσης (που ελέγχει το πολιτικό χρήμα στα κόμματα), ο οποίος έχει την επικοινωνία με τον Σημίτη και χθες κάλεσε από το “Έθνος” για δημιουργία νέου κόμματος (υπενθυμίζουμε ότι από το συγκρότημα Μπόμπολα ξεκίνησε το εγχείρημα Παπαδήμου). Με δεδομένες τις κακές σχέσεις που έχει ο Γιαννίτσης με τον Βενιζέλο, εκτιμάται ότι προς το σχήμα μπορεί να κινηθεί και ο Ραγκούσης.
Στο «πακέτο» είναι και η Μπακογιάννη, παρά το ότι δεν την βλέπουν με καλό μάτι όσοι θέλουν η κίνηση να είναι από πρόσωπα χωρίς επιβαρυμένο πολιτικό παρελθόν. Όμως, η Ντόρα «σπρώχνεται», αλλά και «ψάχνεται» («Η Ντόρα εγκαταλείπει την Δημοκρατική Συμμαχία» και «Η Ντόρα παραδέχθηκε ότι δεν μπορεί να μπει στη Βουλή»). Τώρα βγήκε και το είπε φόρα – παρτίδα: «Είμαι ανοιχτή για συνεργασία με δυνάμεις από όλες τις πλευρές, και της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς, αρκεί να πιστεύουμε ότι πρέπει να προχωρήσουν σαρωτικές μεταρρυθμίσεις» («Real»).
Ως πολιτικός μέντορας εμφανίζεται και ο Μάνος, που έχει επικοινωνία με τον αμερικάνικο παράγοντα. Πάντως ο Μάνος θα στηρίξει, αλλά δεν θέλει να κατέβει στις εκλογές. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση των «φιλελεύθερων» της ΝΔ (Χατζηδάκης, Σπηλιωτόπουλος), που περιμένουν να δουν το αποτέλεσμα των εκλογών, ενώ δεδομένη θεωρείται η συμμετοχή του Χατζηγάκη.

antinews

Ακούς Αντώνη Σαμαρά; Τι θα κάνεις γι'αυτό; Σε έσυραν στην παγίδα τους και συνεχίζεις ακόμα να παίζεις το παιχνίδι τους για διάλυση της Ελλάδας μας και της ΝΔ;

Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012

Υπόθεση Hellenic Swap - Πώς Σημίτης-Παπαδήμος καταχρέωσαν την Ελλάδα χωρίς να καταγραφούν τα χρέη αυτά ως "δάνεια" και εγκατέστησαν τη Goldman Sachs μόνιμο ρυθμιστή της Ελληνικής οικονομίας!


Του Kael’thas
Από το 2009 μια σειρά από δημοσιεύματα σε ελληνικά και ξένα Μ.Μ.Ε ασχολήθηκαν, όχι με ιδιαίτερη έκταση, με το ζήτημα του «μαγειρέματος» των στατιστικών της ελληνικής οικονομίας από τις ελληνικές κυβερνήσεις και κατ’ επέκταση με τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που πρωταγωνίστησαν στις υποθέσεις αυτές.
Η αξία τέτοιων αποκαλύψεων δεν εξαντλείται στο να δείξει μόνο λάθη και παραλείψεις των πολιτικών και κυβερνώντων. Πολύ περισσότερο δείχνει πως τα διαπλεκόμενα συμφέροντα είναι κανόνας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και πως το αλισβερίσι κυβερνήσεων-κρατών και της αγοράς έχει τεράστιες επιπτώσεις στο οικονομικό και πολιτικό μέλλον μιας χώρας, που όταν αποκαλυφθούν είναι πλέον αργά.
Αυτό το άρθρο αποτελεί συμπλήρωμα στο εξαιρετικό κείμενο του Ιουλιανού για τους κερδοσκόπους «συνεργάτες» των ελληνικών κυβερνήσεων. Το θέμα του σχετίζεται με την ανάμειξη της Goldman Sachs στη διαμόρφωση του ελληνικού χρέους και ελλείμματος. Προσπάθησα να συνθέσω ένα παζλ γεγονότων, δημοσιεύσεων και αριθμών που κυριολεκτικά ζαλίζει το μυαλό λόγω πολυπλοκότητας, γι’ αυτό και απλοποίησα όσο γινόταν την επεξήγηση των οικονομικών στοιχείων.
Τον καιρό λοιπόν που η Ελλάδα επρόκειτο να περάσει στην ευρωζώνη όλοι γνωρίζουμε ότι υποχρεούταν να παρουσιάζει συγκεκριμένα όρια ελλείμματος (έως 3%) και χρέους (έως 60% του ΑΕΠ), βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και των λεγόμενων κριτηρίων Σύγκλισης που καθορίστηκαν στο Μάαστριχτ. Επίσης γνωρίζουμε από σχετικά πρόσφατα δημοσιεύματα ότι «μαγειρεύτηκαν» τα στατιστικά αυτά, ακόμα και εν γνώσει των Ευρωπαίων, προκειμένου να διευκολυνθεί η διαδικασία εισόδου της Ελλάδας στην ΟΝΕ1.
Το 2000 και το 2001 λοιπόν η Ελλάδα επί πρωθυπουργού Σημίτη και η Goldman Sachs, συμφώνησαν το περίφημο “currency swap”. Ένα μέρος του χρέους της Ελλάδας καταμετρούταν σε δολλάρια και γιεν Ιαπωνίας, με αποτέλεσμα η είσοδος στην ΟΝΕ να καθιστούσε απαραίτητη τη μετατροπή τους σε ευρώ. Η συμφωνία με τη Goldman επέτρεψε να γίνει η μετατροπή με παλαιότερη και όχι τρέχουσα ισοτιμία και να αφαιρεθεί από το ονομαστικό χρέος της χώρας ένα σεβαστό ποσό. Η ίδια η εταιρεία δήλωσε πως το συνολικό ποσό που απέφεραν οι «ανταλλαγές νομίσματος» ανέρχεται στα 2,3 δις ευρώ2. Ενώ στην Ελλάδα οι συμφωνίες αυτές πέρασαν στα ψιλά γράμματα, ακόμα και με τις αποκαλύψεις της τελευταίας διετίας, στον Αμερικάνικο Τύπο έχουν όνομα: ΑριάδνηΑίολος και Άτλας3τρεις εταιρείες-οχήματα ειδικού σκοπού.
Σύμφωνα με πληροφορίες των New York Times, των Financial Times, του Euroweek και άλλων δημοσιογραφικών portals, η «Αριάδνη» ήταν η πρώτη συμφωνία GoIdman-Ελλάδας το 2000 και σύμφωνα με την οποία το Ελληνικό Δημόσιο δεσμεύει για λογαριασμό της Goldman μέρος των μελλοντικών εσόδων του Ο.Π.Α.Π. Ο «Αίολος», ιδρυθείς το 2001, επέτρεψε τη δέσμευση εσόδων από τα τέλη του «Ελευθέριος Βενιζέλος»4 και ο «Άτλας», την ίδια χρονιά, τη δέσμευση εσόδων από τα τέλη διοδίων5. Στη διαχείριση και εποπτεία των επιχειρήσεων αυτών και των συναλλαγών τους φέρονται να εμπλέκονται επίσης οι Morgan Stanley και UBS και οι ελληνικές Eurobank, Εθνική Τράπεζα και Alpha Bank.
To 2002 η αγαστή συνεργασία ελληνικής κυβέρνησης και Goldman όμως συνεχίστηκε: νέο swap αυτή τη φορά από γιεν και δολλάρια πάλι σε ευρώ αποδίδει 1 δις ευρώ «απαλλαγή» για το ελληνικό χρέος. Αυτή ήταν η «ζαβολιά» για την οποία η καγκελάριος Μέρκελ ορυόταν το 20096και οι Έλληνες κατηγορούνταν για εξαπάτηση της Ευρώπης. Ήταν ακόμα μια «καινοτομία» και «κατόρθωμα» της ομάδας τεχνοκρατών της Goldman, διότι πέτυχαν μια ακόμα πολύ επικερδή συμφωνία: η Ελλάδα εξέδωσε ομόλογα αξίας 10 δις δολλαρίων και μέσω της Goldman τα αντάλλαξε σε 8,4 δις ευρώ χρησιμοποιώντας παλαιότερη ισοτιμία (και όχι την τρέχουσα, βάσει της οποίας θα έπρεπε η μετατροπή να της δώσει 7,4 δις ευρώ).
Τα swaps του 2000, 2001 και 2002 ήταν επί της ουσίας «δομημένα» προϊόντα που σκαρφίστηκε η Goldman, τα οποία «εξασφάλισαν» αρκετά δις ευρώ στο ελληνικό δημόσιο και του επέτρεψαν να παρουσιάσει μικρότερο έλλειμμα στη Eurostat.
Η Goldman από τη μεριά της κέρδισε 300 εκατομμύρια δολάρια μόνο από την τελευταία συναλλαγή ως αμοιβή για την «εξυπηρέτηση» και περίπου δις σε βάθος χρόνου από τόκους 260 εκατομμυρίων το χρόνο με λήξη αποπληρωμής της συμφωνίας το 2019. Με απλά λόγια μαγείρεψε το χρέος της Ελλάδας με αντάλλαγμα μια αδρή μελλοντική πληρωμή. Επιπλέον «ασφάλισε» την έκθεση της έναντι του ελληνικού χρέους και «στοιχημάτισε» ουσιαστικά εναντίον της Ελλάδας αγοράζοντας ασφάλιστρα κινδύνου (CDS)7 μέσω της γερμανικής τράπεζας Depfa8.
Για το «διπλό ταμπλό» που έπαιξε η Goldman δανείζοντας από τη μια την Ελλάδα και στοιχηματίζοντας εναντίον της από την άλλη9, κατηγορήθηκε από τον Αμερικάνικο Τύπο και ευθαρσώς δήλωσε πως είναι πάγια πρακτική ένα επενδυτικό και πιστωτικό ίδρυμα να προχωρεί στην εξασφάλιση του ρίσκου από τις συναλλαγές του και ότι αυτό είναι γνωστό στους πελάτες του, όπως και στην ελληνική κυβέρνηση10.
Μάλιστα για του λόγου το αληθές η Goldman με μια σειρά ακόμα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα όπως η Markit Group, στην οποία η Goldman και η JP Morgan είναι μέτοχοι11, δημιούργησαν ένα χρηματιστηριακό δείκτη προκειμένου να εμπορεύονται οι επενδυτές τα ασφάλιστρα κινδύνου που αφορούν ακριβώς στο χρέος χωρών της ευρωζώνης όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Ο δείκτης ονομάζεται iTraxx SovX και πολλοί επενδυτές τονίζουν ότι οι συναλλαγές που αφορά ο δείκτης επιβαρύνουν σε μεγάλο βαθμό την επιδείνωση του χρέους μιας χώρας12. Ανάμεσα στους αγοραστές CDS συγκαταλέγονται η Deutsche Bank, UBS, Credit Suisse, Societe Generale και ΒΝΡ Paribas.
Ας επιστρέψουμε όμως στις ανταλλαγές νομίσματος μεταξύ Ελλάδας και Goldman. To γεγονός ότι επέλεξαν όποια ισοτιμία ευρω-δολαρίου-γιεν ήθελαν για να πετύχουν τη διαφορά στο τελικό συνάλλαγμα αφαιρεί από την «αγορά» αυτήν την αξία και με έναν ιδιόρρυθμο διμερή διακανονισμό, η Ελλάδα πρακτικά δανειζόταν ρευστό προκαταβολικά με αντάλλαγμα μελλοντικές αποδόσεις των Δημοσίων εσόδων προς τους δανειστές. Το Ελληνικό Κράτος όμως δεν «κατέγραψε» αυτές τις συμφωνίες ως δάνεια αλλά ως αγοραπωλησίες και έτσι δεν εμφανίζονταν οι διαφορές αξίας συναλλάγματος στον κρατικό ισολογισμό.
Άλλωστε ο κανονισμός της Eurostat δεν αναγνωρίζει μια τέτοια συμφωνία ως «δάνειο» και δεν υπολογίζει στο έλλειμμα τα ποσά που χάνονται από τέτοιες συναλλαγές τύπου swap, με αποτέλεσμα αυτό να φανεί χαμηλότερο (1.2% το 2002, κατώ από 3% δηλαδή που προϋποθέτει το Σύμφωνο Σταθερότητας)13.
Το εργαλείο πάντως της ανταλλαγής νομίσματος υπάρχει από το 1985 και δεν είναι άγνωστο στα οικονομικά επιτελεία των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ε Ε και της ευρωζώνης. Μάλιστα οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών το κατέστησαν καθόλα νόμιμο προς τους κανονισμούς της ευρωζώνης, γι’ αυτό και δεν έχει ακόμα αμφισβητηθεί σοβαρά η νομιμότητα τους, παρά μόνο βλέπουμε «γκρίνιες» ότι δήθεν τέτοιες πρακτικές ξεγελούν τους επενδυτές14.
Παρόμοιες αλχημείες είχε κάνει και το ιταλικό Δημόσιο το 1997 όταν αντάλλαξε ομόλογα σε γιεν αξίας 200 δις σε ισοτιμία 1995, λαμβάνοντας έτσι από τη συναλλαγή περισσότερες λιρέτες απ’ ότι αν γινόταν η μετατροπή στην τρέχουσα ισοτιμία του 1997 (είχε ήδη υποτιμηθεί το γιεν)15.
Ακόμα και μετά την εισδοχή στην ευρωζώνη η Ελλάδα συνέχισε αυτού του είδους τις συναλλαγές με τη Goldman Sachs συμβάλλοντας έτσι στην εμφάνιση χαμηλού χρέους16. To Bloomberg μάλιστα μεταδίδει την αναφορά της Eurostat βάσει της οποίας η Ελλάδα προχώρησε σε 13 συναλλαγές τύπου swap συνολικά από το 2001 και όλες με τη Goldman Sachs17, συνολικού ύψους 15 δισεκατομμυρίων ευρώ18.
Είναι προφανές ότι η πρακτική των ανταλλαγών νομίσματος, αν και δε συνιστά ευθεύως δανειακή σύμβαση μεταξή της Ελλάδας και των όποιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, χρεώνει το ελληνικό Δημόσιο με τόκους και αποζημιώσεις ρίσκου τεράστιων ποσών σε βάθος χρόνου, χωρίς να υπολογίσουμε βεβαίως και τις όποιες εμπράγματες εγγυήσεις που δεσμεύει στις συμφωνίες.
Η ειρωνεία στην όλη υπόθεση είναι ότι το 2000 οι Υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνηςείχαν συμφωνήσει κατηγορηματικά να μην δηλώνονται και να μη λαμβάνονται υπόψη τα «παράγωγα» και άλλα προϊόντα «δημιουργικής» λογιστικής στους λογαριασμούς των συναλλαγών των κρατών-μελών19.
Ας επιστρέψουμε όμως – πάλι - στις συμφωνίες Ελλάδας – Goldman, που ξεκινούν από το 199820. Θα σταθούμε λίγο εδώ για να εξηγήσουμε όσο γίνεται απλά την εξέλιξη τους: Τις ανταλλαγές νομίσματος (currency swaps) μέχρι το 2005 συνόδευσε μια σειρά από ανταλλαγές επιτοκίου (interest-rate swaps). Οι δεσμεύσεις δηλαδή της Ελλάδας να αποδώσει έσοδα από τον ΟΠΑΠ, τα αεροδρόμια και τα διόδια στη Goldman, όπως αναφέραμε παραπάνω, συνοψίστηκανσε ένα «πακέτο» ανταλλαγής επιτοκίου, σύμφωνα με το οποίο:
  • Η Goldman Sachs θα απέδιδε στο ελληνικό κράτος το συμφωνηθέν ποσό με σταθερό επιτόκιο 4% (το «δάνειο» δηλαδή καταβαλλόταν στην Ελλάδα σε τοκιζόμενες δόσεις).
  • Η Ελλάδα θα επέστρεφε στη Goldman το συμφωνηθέν ποσό (εκτός της αρχικής αμοιβής) με κυμαινόμενο επιτόκιο 6,6%+ (είναι το λεγόμενο Libor που σε αυτού του είδους τις συναλλαγές μπορεί να αυξηθεί αλλά να μην πέσει ποτέ κάτω από 6,6%)
Αυτό ήταν βέβαια και το συμφωνηθέν ποσό που ήδη αναφέραμε των 260 εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνομέχρι το 2019. Το κομβικό λοιπόν 2005 οι συμφωνίες κλιμακώνονται: η Goldman πουλάει μαζεμένες τις υποχρεώσεις της Ελλάδας απέναντι της (5,1 δις ευρώ) στην Εθνική Τράπεζα. Πλέον δηλαδή το Ελληνικό Δημόσιο χρωστάει στην Εθνική Τράπεζα και όχι στη Goldman για τις «εξυπηρετήσεις» της τελευταίας. Ωστόσο με την έλλειψη ρευστότητας που ξεκίνησε το 2008 και την εκτόξευση του Δημοσίου χρέους, η Εθνική δεν μπορούσε να απαιτήσει τις πληρωμές αυτές από το Δημόσιο. Την ίδια περίοδο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοινώνει την αγορά τίτλων και άλλων εγγυήσεων από τις ευρωπαϊκές τράπεζες με σταθερό χαμηλό επιτόκιο προκειμένου να ενισχύσει τη ρευστότητα στις ευρωπαϊκές αγορές. Ήταν μια ευκαιρία που η Εθνική δεν μπορούσε να χάσει.
Για άλλη μια φορά η Ελλάδα έρχεται αντιμέτωπη με το πρόβλημα του ελλείμματος της και κάθεται στο τραπέζι με την Εθνική, στην οποία χρωστά ακόμα τα προσαυξημένα με τόκους χρεωστούμενα για τις ανταλλαγές νομίσματος που πούλησε στην Εθνική η Goldman.
Το 2009 λοιπόν, λίγους μήνες πριν το διορισμό του κ. Πέτρου Χριστοδούλου21 ως επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ο οποίος ας σημειώσουμε ότι είναι πρώην στέλεχος σε Goldman Sachs, JP Morgan και Credit Suisse), η Goldman μεθοδεύει το εξής εγχείρημα: Με τη μεσολάβηση της ιδρύεται στο Λονδίνο μια εταιρεία φάντασμα (διότι η συναλλαγή έγινε στη δευτερογενή αγορά, θα δείτε ποια συναλλαγή) ονόματι TitlosΗ εταιρεία αυτή, άλλη μια «εταιρεία ειδικού σκοπού» (SPV- Special Purpose Vehicle), δηλαδή μια εταιρεία που δημιουργήθηκε για να διενεργηθεί μια οικονομική συναλλαγή, εκδίδει γραμμάτια ύψους 5 δις περίπου ευρώ, όσα ακριβώς δηλαδή χρωστούσε το Δημόσιο στην Εθνική Τράπεζα. Η Titlos λοιπόν «αγοράζει» με αυτά τα γραμμάτια από την Εθνική τα δικαιώματα που αυτή είχε στα χρωστούμενα του Δημοσίου αλλάζοντας το επιτόκιο. Η νέα σύμβαση έχει ημερομηνία λήξης το φθινόπωρο του 2039. Πιο αναλυτικά το πακέτο έχει ως εξής και είναι δημόσια διαθέσιμο εδώ:http://www.zerohedge.com/sites/default/files/Moody%27s%20Titlos.pdf
  • Η Ελλάδα χρωστά στην Εθνική τις αποδόσεις των συμφωνιών με τη Goldman ύψους 5,1 δις ευρώ
  • Η εταιρεία «Titlos» εκδίδει γραμμάτια ύψους 5,1 δις ευρώ και τα εμπορεύεται με την Εθνική με αντάλλαγμα τις αποδόσεις που χρωστά η Ελλάδα
  • Χρησιμοποιώντας παρόμοιες τιμές στα επιτόκια των πρώτων swaps, η Titlos αποδίδει στην Ελλάδα το συμφωνηθέν ποσό με επιτόκιο σταθερό 4,5% και η Ελλάδα αποδίδει στην Titlos το συμφωνθηθέν ποσό με επιτόκιο 6,6% κυμαινόμενο.
  • Με την επιμήκυνση του αρχικού χρέους από το 2019 στο 2039 η Ελλάδα χρεώνεται με τουλάχιστον επιπλέον 6 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η Εθνική Τράπεζα είχε πλέον στη διάθεση της τα γραμμάτια της Titlos τα οποία παρείσχε ως εγγυήσεις στην ΕΚΤ για να δανειστεί φθηνό χρήμα22, το οποίο με τη σειρά της δάνειζε με το ακριβό επιτόκιο της αγοράς στους πελάτες της. Η Goldman για άλλη μια φορά λοιπόν δημιούργησε χρήμα αέρα μέσα από τη διαφορά των επιτοκίων που αντάλλαξε η Εθνική με το Ελληνικό Δημόσιο23.
Στη συμφωνία της Titlos όμως υπάρχει ρήτρα που προϋποθέτει υψηλή αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας από τη Moody’s. Προβλέπεται μάλιστα ότι αν υποβαθμιστεί η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας ή της Εθνικής Τράπεζας, τότεακυρώνεται επί της ουσίας η υποχρέωση καταβολής των τόκων από την Titlos στοΔημόσιο και αμφότερες οι πλευρές έχουν σοβαρό πρόβλημα πιστωτικής έκθεσης24.Υπεραναλυτική περιγραφή των όρων της έκδοσης των γραμματίων βρίσκεται εδώ,μαζί με το πρωτότυπο κείμενο
Από τον Απρίλιο του 2009 η ΕΚΤ ερευνά τις υποθέσεις swaps στις οποίες προχώρησε ηΕλλάδα25 και με τις διορθώσεις και αναθεωρήσεις των ελληνικών στατιστικών26το 2010και το 2011 η οικονομία της Ελλάδας παρουσιάζει την άθλια εικόνα που σήμερα γνωρίζουμεΤέλος αξίζει να σημειώσουμε ότι η Le Monde έκανε αναφορές για την εμπλοκήτου Πέτρου Χριστοδούλου του ΟΔΔΗΧ στην υπόθεση ίδρυσης της εταιρείας Titlos27.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω βλέπουμε ότι η αγαστή συνεργασία κυβερνήσεων και επενδυτών του χρηματοπιστωτικού τομέα τραβάει πριν την καθιέρωση του ευρώκαι έχει άμεση σχέση με την άυξηση του Δημοσίου χρέους και του ελλείμματοςΔιότι ηπρακτική των ανταλλαγών νομίσματος και ισοτιμίας μοιάζει ως επί το πλείστον με τηχρήση πιστωτικής κάρτας: ένας τρίτος φοράς μας προσφέρει προκαταβολικά ρευστόχρήμα δεσμεύοντας μας να του επιστρέψουμε πολύ περισσότερα στο μέλλον.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο η εμπλοκή των κυβερνητικών αξιωματούχων σε αυτές τιςσυναλλαγές και η ηθική και πραγματική νομιμότητα των πράξεων τουςΤο ζήτημα είναι ότιποτέ ξανά τόσο λίγοι άνθρωποι δεν έβγαλαν τόσα πολλά χρήματα σε τόσο ελάχιστο χρονικόδιάστημαχωρίς μάλιστα να έχουν παράξει τίποταχωρίς να έχουν προσφέρειπραγματικές υπηρεσίες στην κοινωνία και χωρίς να έχουν ενδιαφερθεί για τιςσυνέπειες των πράξεων τους.
Η δυνατότητα που δίνεται στους παράγοντες αυτούς να ποντάρουν σήμερα και νακερδίζουν δισεκατομμύρια εκμεταλλευόμενοι δημόσιο χρήμα είναι μια μοναδική «καινοτομία» του σύγχρονου καπιταλιστικού συστήματος και ωχριά μπροστά στις«τρύπες εναντίον των οποίων οι σημερινές κυβερνήσεις διενεργούν ολόκληρησταυροφορίαΣυνταξιούχοιεργαζόμενοιάνεργοι και κάθε λογής επαγγελματικοίκλάδοι δαιμονοποιούνται και κατακρεουργούνται καθημερινά από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Χιλιάδεςάνθρωποι βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να κατακρημνίζεταιστιγματίζονται ως εγκληματίες για παρατυπίες μερικών εκατοντάδων ευρώ.
Ταυτόχροναπενήντα-εξήντα γνωστοί και άγνωστοι «επενδυτές» ή «κερδοσκόποι»κερδίζουν εκατομμύρια από τη μια μέρα στην άλληεις βάρος αυτών των ανθρώπων.
ΥΓΣυγχωρέστε με για τα όποια λάθη σε νούμερα ή οικονομική ορολογία, ειλικρινά ήτανμεγάλος πονοκέφαλος η κατανόηση της υπόθεσης Hellenic SwapΚάθε διόρθωση καιπρόταση για ορθότερη διατύπωση είναι καλοδεχούμενη.
13 Ο.π


Τεχνική υποστήριξη, Back Door Man

http://parallhlografos.wordpress.com/2011/08/27/%CF%85%CF%80%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-hellenic-swap/

Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

Το απόλυτο πολιτικό ψέμα που λέγεται Δημοκρατική Αριστερά, η πιο ύπουλη προσπάθεια επαναφοράς του Σημίτη και σωτηρίας του ΠΑΣΟΚ!



Από την ώρα που σφίξαν τα πράγματα στην Ελλάδα, με την πτώχευση, έπεσαν κι οι μάσκες σε όλες τις πλευρές. Σήμερα θα ασχοληθώ με το πολιτικό μόρφωμα που λέγεται Δημοκρατικη Αριστερά, του Φώτη Κουβέλη. Κι αυτό διότι διαβάζοντας την πρόσφατη δημοσκόπηση, φαίνεται να βάζει πλώρη για αξιωματικη αντιπολίτευση.

Θέλω από καιρό να πω κάποια πραγματάκια. Αυτή η ομάδα στελεχών υπήρχε στο Συνασπισμό πάντα και αποτελούσε κάποτε την πλειοψηφία του, αλλά την τελευταία δεκαετία τη μειοψηφία του. Επρόκειτο για ανθρώπους που αυτοτοποθετούνται στην αριστερά. Αλλά ρωτώ εγώ: νοείται αριστερά χωρίς σοσιαλισμό; Αν δεν πρεσβεύεις κάποια μορφή του σοσιαλισμού, συνεχίζεις να λέγεσαι αριστερός; Σαφώς και όχι! (απαντώ μόνος μου)

Όταν λοιπόν μιλά η Κυβέρνηση για ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων ή πλουτοπαραγωγικών πηγών, και ένα κόμμα δεν είναι αντίθετο σε αυτές, αλλά ζητά να γίνουν με "διαφάνεια" και "αξιοκρατία", τότε είναι αριστερό; Αν δηλαδή επιμένει απλώς και μόνο στο ηθικό ζήτημα, μάλλον παραπέμπει σε παραθρησκευτική οργάνωση ή σε κατηχητικό παρά σε κόμμα με σοσιαλιστικό ιδεολογικό υπόβαθρο!

Αν ένα κόμμα αποδέχεται ως αυτοσκοπό την παραμονή πάση θυσία σε έναν διεθνή οργανισμό, όπως η Ευρωζώνη, και τους συν αυτή οργανισμούς, ακόμη κι αν η θυσία για αυτή είναι η δολοφονία του ελληνικου λαού, προκειμένου να μη διαταραχθεί η ευρωπαική "Αγορά", τότε αυτό το κόμμα είναι αριστερό;

Όταν υποδέχεται με ανακούφιση και ελπίδα έναν Τραπεζίτη, μη εκλεγμένο αλλά διορισμένο στην Κυβέρνηση της χώρας είναι αριστερό; Όταν μάλιστα παραπονείται ο πρόεδρός του για την έλλειψη συντονισμού ανάμεσα στους υπουργούς της διορισμένης κυβέρνησης, όταν αγανακτεί για την έλλειψη σύμπνοιας των πολιτικών δυνάμεων που εκφράζουν απροκάλυπτα το Κεφάλαιο, συνεχίζει να λέγεται αριστερό κόμμα;

Όταν αποκηρύσσει μετά βδελυγμίας κάθε έκφραση επιθετικότητας του λαού προς τους εξουσιάζοντες, τότε συνεχίζει να είναι αριστερό κόμμα; Όταν επικροτεί το στόχο της νεοφιλελεύθερης "ανταγωνιστικότητας" είναι αριστερό κόμμα; Όταν είναι υπέρμαχο της Παγκοσμιοποίησης (ουδεμία σχέση με το διεθνισμό) είναι αριστερό κόμμα;

Όταν απορρίπτει, χαρακτηρίζοντάς την ανεύθυνη ή ανήθικη, κάθε ιδέα διεκδίκησης άρνησης πληρωμής -μέρους έστω- του χρέους ή έστω ολιγοετούς αναστολής αποπληρωμής του χρέους και των τοκοχρεωλυσίων προς τους διεθνείς τραπεζίτες... συνεχίζει να είναι αριστερό κόμμα;

Όταν θεωρεί σημαντικότερο στόχο την σταθερότητα της Ευρωπαικής Ένωσης από την αξιοπρεπή επιβίωση των Ελλήνων πολιτών είναι αριστερό κόμμα; Όταν δε μιλά ποτέ και με κανέναν τρόπο για το σοσιαλισμό, παρά μόνο μιξοκλαίει για την "αναπόφευκτη" θυσία του ελληνικού λαού, εξακολουθεί να είναι αριστερό κόμμα;

Προφανώς και η απάντηση -για μένα τουλάχιστον- είναι :ΟΧΙ! Δεν είναι αριστερό κόμμα! Δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον πολιτικό χώρο που περιλαμβάνει τις εκφράσεις του σοσιαλισμού!

Δεν πρόκειται για τίποτα άλλο, παρά για μία αξιέπαινη προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να επιβιώσει, γι'αυτό και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα των ΜΜΕ έχουν ανεβάσει τόσο πολύ το συγκεκριμένο κομματίδιο. Το Mega, ο Σκάι και η ΝΕΤ έχουν λυσσάξει εδώ και σχεδόν δύο χρόνια να μας υποδεικνύουν με το δάχτυλο την "υπεύθυνη φωνή της αριστεράς, χωρίς κραυγές". Λες και η κραυγή είναι κακό πράγμα! Το λιοντάρι βρυχάται, δε νιαουρίζει... Και ο Κουβέλης και οι συν αυτώ νιαουρίζουν συνεχώς σαν μιξοπαρθένες!



Αξιέπαινη η προσπάθεια του συστήματος Βαρδινογιάννη, Μπόμπολα, Αλαφούζου, Ψυχάρη να αναστήσουν τον εκ του αποτελέσματος καταστροφικό σημιτικό "εκσυγχρονισμό", μέσω του νέου πολιτικού μορφώματος, της Δημ.Αρ.. Γι'αυτό και συνευρίσκονται σε πλείστες εκδηλώσεις ο Κουβέλης, ο Σημίτης και άλλα πρωτοπαλλήκαρα της ανανεωτικής "αριστεράς" και του σημιτικού μπλοκ. Γι'αυτό και η σημιτική πτέρυγα, με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο το Σημίτη, βγαίνουν τώρα και λένε ότι ήταν λάθος το Μνημόνιο και άλλα παρόμοια, χωρίς βέβαια να μας λένε τι θα ήταν το σωστό!

Αυτή τους η καινούρια στάση εξηγείται πιθανότατα από την προσπάθεια δημιουργίας ενός "αντιμνημονιακού" -light και χωρίς λιπαρά- προφίλ, με σκοπό να συμπορευθούν οι Σημιτικοί εκσυγχρονιστές με τη Δημ.Αρ., που τυπικώς καταψηφίζει τα Μνημόνια, αλλά ουσιαστικώς τα προβάλλει ως αναπόφευκτα στο δημόσιο διάλογο και τα παρουσιάζει ως... μεταρρυθμίσιμα, όπως και οι Σημιτικοί! Αρκεί μια βόλτα να κάνει κανείς στα ΠΑΣΟΚικά sites και blogs, στις εφημερίδες του κεντροαριστεορού χώρου και να διαβάσει τους ύμνους στον Κουβέλη και τα αναθέματα στην αριστερά!

Αρκεί να δει κανείς ποιοι στηρίζουν το συγεκριμένο κόμμα. Μεγαλοδημοσιογράφοι όπως ο Θεοδωράκης και ο Μαλέλης, μεγαλοπανεπιστημιακοί όπως ο πρύτανης Πανούσης, μεγαλοσυγγραφείς όπως ο Χωμενίδης κι ο Κακουλίδης, "διανοούμενοι" όπως ο Ζουγανέλης, ο Χατζησάββας κι ο Μπέζος, η αλήστου μνήμης Ρεπούση του... "στριμωξιδιού" στη Σμύρνη, πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ όπως ο Χριστοδουλάκης και ο Μπίστης, ο αρχιεκσυγχρονιστής Αυγερινός και κάποια... ίχνη λαού!

Μεγαλοστελέχη λοιπόν της δημόσιας ζωής, μεγαλοαστοί που θέλουν να διαφυλάξουν τα προνόμιά τους, γι αυτό και συνασπίστηκαν εκεί, μην τυχόν και αναδειχθεί ως ρυθμιστής των εξελίξεων καμιά "ανεύθυνη" δύναμη της αριστεράς και πειράξει τα προνόμιά τους και τις επιχορηγήσεις του από την Ευρωπαική Ένωση, εξ'ου και ο αυτοσκοπός τής παραμονής στην Ευρωζώνη. Η Δημ.Αρ. είναι προφανέστατα το νέο κόμμα της διαπλοκής, έτοιμο να συνεργαστεί ή και να αντικαταστήσει το ΠΑΣΟΚ, έχοντας την αβάντα των μεγαλοεκδοτών που το "σπρώχνουν" συνεχώς!

Αξιοπρόσεκτη, εκτός των άλλων, και η παρουσία του Κουβέλη στην κηδεία του Κεφαλογιάννη, μεγαλοδελφίνου της ΝΔ, όπου παρευρέθηκαν επίσης: Μητσοτάκης, Καραμανλής, Μπακογιάννη, Καρατζαφέρης, Ψυχάρης, Μπόμπολας...
Τι συνδέει όλους τους παραπάνω; Η οικογένεια Βαρδινογιαννη που παρευρέθηκε όλη, αφού ο εκλιπών είχε παντρευτεί ένα μέλος της. Το Mega νερό δε γίνεται...

Το φυσικό μειλίχιο ύφος του Κουβέλη τον κάνει να (αυτο)παρουσιάζεται ως σοβαρή και υπεύθυνη εκδοχή της αριστεράς. Μιας αριστεράς που προσπαθεί να μας πείσει πως η πολιορκία λύεται ως διά μαγείας, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς κραυγές, χωρίς ανακατατάξεις, χωρίς ανατροπές. Μιας αριστεράς της ηθικολογίας, που παραπέμπει σε μορμόνους ιεραπόστολους. Μιας αριστεράς που χασμουριέται.
Της αριστεράς του Κουβέλη...

Λες και αριστερός θεωρείται όποιος δε μισεί τους μετανάστες και δεν τραβάει ζόρι με τους γκέι γάμους. Λες και η αριστερά, ο σοσιαλισμός δηλαδή, είναι απλά μια ηθική θεωρία κατανόησης, φιλανθρωπίας και συμπόνοιας υπέρ του αδυνάτου και όχι μια ιδεολογία πάλης του λαού ενάντια στους οικονομικούς και πολιτικούς εκμεταλλευτές του, μια ιδεολογία που πρεσβεύει την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των αδυνάτων, το χτύπημα στα μονοπώλια και στα ολιγοπώλια.

Ο Κουβέλης κι οι υπόλοιποι στη Δημ.Αρ. εξαντλούν την προοδευτικότητά τους σε ήσσονος σημασίας θέματα, όπως η νομιμοποίηση του χασίς, οι γκέι γάμοι, το σύμφωνο συμβίωσης, μαξιμαλίζουν ανέξοδα μιλώντας για τα πυρηνικά όπλα και τον παγκόσμιο αφοπλισμό, ρίχνουν και δυο στροφές οικολογίας και χοροπηδουν από χαρά στην εκτρατεία Αλαφούζου για το περιβάλλον (εδώ γελάνε), λένε και καμιά αντιεθνικιστική κουβεντούλα και νομίζουν πως καθάρισαν!



Μα ο Σοσιαλισμός αγαπητοί μου ΔημΑρ-ίτες, είναι πρώτα απ' όλα οικονομική θεωρία, αλλά εσείς...
Κουβέντα για τις ιδιωτικοποιήσεις
Κουβέντα για τις τράπεζες
Κουβέντα για Σεισάχθεια
Κουβέντα για την εκποίηση πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, που ανήκουν στο λαό της
Κουβέντα για παράνομο και τοκογλυφικό χρέος
Κουβέντα για την ελεύθερη αγορά
Κουβέντα για τις εργατικές διεκδικήσεις

Δε θέλει ο εργαζόμενος να του πείτε ότι δεν είναι σωστό να του κοπεί ο μισός μισθός. Αυτό του το λέει μέχρι κι ο... Βενιζέλος! Κι αυτός κλαίγοντας κόβει μισθούς. Ο εργαζόμενος και ο άνεργος λαός θέλει να του πείτε να αγωνιστεί για να δικαιωθεί, θέλει να βγείτε μπροστά στον αγώνα για τη διαφύλαξη των εργασιακών δικαιωμάτων και να τον τραβήξετε. Αλλά εσείς εκείνη την ώρα στριμώχνεστε για μια θέση στο κάδρο πλάι στον Παπαδήμο...

Η Δημ. Αρ. του Κουβέλη λοιπόν δεν είναι παρά ένα απροκάλυπτα κατασκευασμένο από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα αριστερούλικο μαξιλαράκι του συστήματος, ούτως ώστε να οδηγούνται εκεί με ασφάλεια οι απογοητευμένοι πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι λόγω πολιτικής αυτοτοποθέτησης θα κινούνταν αναγκαστικά αριστερόστροφα λόγω της απόρριψης της νεοφιλελεύθερης τροχιάς του ΠΑΣΟΚ!

Εγώ το μόνο που έχω να πω σε όσους σκέφτονται να ψηφίσουν τη Δημ.Αρ. είναι να το ξανασκεφτούν. Να επανεξετάσουν το ρόλο που παίζει η Δημ.Αρ. αυτή τη στιγμή στα πράγματα. Αν απορρίπτουν το ΠΑΣΟΚ με ειλικρίνεια, τότε σίγουρα θα αντιλαμβάνονται πως δε θα αλλάξει τίποτα με την ανάδειξη ενός νέου (του ίδιου με το παλιό) ΠΑΣΟΚ, με λίγο πιο... γκέι στυλ, στα χρώματα του ροζ! Αν πάλι δεν το απορρίπτουν, αλλά απλώς θέλουν να δηλώσουν τη διαμαρτυρία τους για πέντε-έξι θεματάκια, τότε ας μην κάνουν τον κόπο να ψηφίσουν Δημ.Αρ. και ας περιμένουν απλώς τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ για να εκφραστούν.

Η ψήφος τους άλλωστε στο ΠΑΣΟΚ θα είναι πιο ειλικρινής, έντιμη και υπέυθυνη.
Διότι θα είναι μια ψήφος που αναλαμβάνει το βάρος της υπεράσπισης της Μνημονιακής πολιτικής. Ενώ η ψήφος στη Δημ.Αρ. δεν είναι παρά ένα κρυφτούλι πίσω από την κουρτίνα της σοσιαλδημοκρατίας, χωρίς να αναλαμβάνουν ούτε την ευθύνη της στήριξης της Μνημονιακής πολιτικής ούτε την ευθύνη της ανατροπής της!


Μία ψήφος στο τίποτα δηλαδή! Μία ψήφος "για να είμαστε μέσα σε όλα"! Μια ψήφος για να λέμε "α, εγώ τους τιμώρησα!", ακόμη κι αν τελικά ψηφίσαμε τους ίδιους με άλλα αρχικά! Μια ευθυνόφοβη ψήφος! 
Και όταν στιγμές είναι τόσο κρίσιμες για τη χώρα και το λαό, η ευθυνοφοβία δεν κοστίζει τίποτα, αλλά πληρώνεται πολύ ακριβά!



κουρδιστο πορτοκαλι

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

"Το πολύ-πολύ θα έχουμε πόλεμο με την Τουρκία για δυο-τρεις ώρες, άρα μικρό το κακό" λέει ο Σημίτης!


Kαι να σκεφτεί κανείς ότι αυτός, ο Κώστας Σημίτης, ήταν πρωθυπουργός της χώρας στην κρίση των Ιμίων. Πάλι καλά που δεν έφτασαν οι Τούρκοι μέχρι τη... Λάρισα γιατί προφανώς δεν είχαν καταλάβει ποιον είχαν απεναντί τους. Διαβάστε και θα καταλάβετε γιατί τα λέμε αυτά...

Λοιπόν, ο επί οκτώ χρόνια πρωθυπουργός της χώρας μιλώντας απόψε, με τον επικεφαλής των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο, Ντάνιελ Κον-Μπέντιτ, σε εκδήλωση του Ινστιτούτου  των Πρασίνων, στο Βερολίνο εξέφρασε την βεβαιότητα ότι "σήμερα δεν μπορεί να υπάρξει πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και, αν υπήρχε, θα κρατούσε δύο με τρεις ώρες" και ως εκ τούτου "δεν υπάρχει η ανάγκη να αγοράζει η Ελλάδα συνεχώς όπλα", σχολιάζοντας πρόταση του συνομιλητή του να εγγυηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση την ασφάλεια της χώρας έναντι των "προκλητικών", όπως τα χαρακτήρισε, επεισοδίων από την πλευρά της Τουρκίας!

Δηλαδή ο Κον Μπεντίτ του είπε "σταματήστε να αγοράζεται όπλα για να εγγυηθεί η Ε.Ε. την ασφάλειά σας" (τώρα είναι που ... "σωθήκαμε" από τους ... πολεμοχαρείς "φλούφληδες" που χρειάστηκαν έξι μήνες για να κάμψουν τους καμηλιέρηδες του Καντάφι). Και ο Σημίτης του απάντησε ότι "Το πολύ-πολύ θα έχουμε πόλεμο για δυο-τρεις ώρες, άρα μικρό το κακό"! Φοβερά πράγματα! Αυτός ο λαός είχε εκλέξει μετά την ήττα - γιατί περί ήττας επρόκειτο - των Ιμίων αυτόν τον πολιτικό για πρωθυπουργό για να φροντίζει για την ασφάλειά του! Καλά να πάθουμε ό,τι παθαίνουμε σήμερα!

Πού να αντιληφθεί ο τραγικός Κώστας Σημίτης, ότι ακόμα και "Δύο με τρεις ώρες πόλεμος" σήμερα και με την γεωστρατηγική διαμόρφωση της περιοχής, θα αλλάξουν το status quo αιώνων! Σε τρεις ώρες μπορεί να μην υπάρχει ελληνική ή τουρκική Αεροπορία ανάλογα με το ποιος θα επικρατήσει. Και στην συνέχεια ο ηττημένος θα είναι στο έλεος του νικητή.

Σε λιγότερο από τρεις ώρες, καταλαμβάνεται το Καστελόριζο και η Σκύρος, χάνεται η ΑΟΖ και το Αιγαίο κόβεται στα δύο. Σε τρεις ώρες μία επιτυχημένη διάσπαση της αμυντικής διάταξης στον Βόρειο Έβρο στην γνωστή περιοχή της "Βαριοπούλας" στο προγεφύρωμα του Κάραγατς, αποκόπτει την περιοχή δια παντός από τον εθνικό κορμό. Το 1996, μελέτη του ΓΕΑ ανέφερε ότι σε 30' η ελληνική Αεροπορία θα έχανε δύο Μοίρες μαχητικών και το 80% του συστήματος επίγειων ραντάρ. Σε 30' με τα όπλα και τα αεροσκάφη της εποχής. Σήμερα;

Για τον παιδόφιλο συνομιλητή του, τον Κον Μπεντίτ, δεν έχουμε να πούμε τίποτα περισσότερο, αφού είπε τα γνωστά: Να αφοπλιστεί η Ελλάδα, να πάρουν την περιουσία της Εκκλησίας κλπ κλπ.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012

30 εκατομμύρια από λεφτά του ελληνικού λαού πέταξαν για μια...βαρκάδα Σημίτη-Πάγκαλου!

Ο Σημίτης, η βαρκάδα και τα 30 εκατομμύρια!Η βάρκα έχει «παρκάρει» στη μικρή, ξύλινη αποβάθρα του ποταμού Βαφύρα. Ο Σημίτης κάνει ένα πηδηματάκι και μπαίνει μέσα. Ο Πάγκαλος ζορίζεται, παραπατάει, χάνει την ισορροπία του, κοντεύει να αναποδογυρίσει όλη τη βάρκα (με τον Σημίτη μέσα) και, τελικά, πέφτει ο ίδιος στο νερό! Μούσκεμα το πόδι του, μέχρι το γόνατο! Κάποια στιγμή, καταφέρνει να μπει στη βάρκα. Ξεκινούν. Η βαρκάδα ολοκληρώνεται 400 μέτρα πιο πέρα, στα ερείπια του ναού του Διός. (Δεν πάει και παρακάτω, άλλωστε –το ποτάμι έπαψε να είναι πλωτό εδώ και πολλά-πολλά χρόνια). Ο ελληνικός λαός έχει μόλις χρεωθεί με 30 εκατομμύρια…

Ευτυχώς, ο χρόνος είναι το 1996 και -τουλάχιστον- μιλάμε για δραχμές. Ο τόπος είναι το Δίον και αφορμή τα εγκαίνια του αρχαιολογικού πάρκου, εκεί όπου βρισκόταν το λατρευτικό κέντρο του Μεγαλέξανδρου. (Εκεί όπου ο μεγάλος Μακεδόνας στρατηλάτης μάζεψε τους υπόλοιπους Ελληνες και τους έπεισε να στηρίξουν την εκστρατεία του, που εξελλήνισε τα πέρατα της γης).



boat2










Φωτογραφία-ντοκουμέντο: Την αγόρασαν (με τα λεφτά μας), τη χρησιμοποίησαν για την πεντάλεπτη πρωθυπουργική βαρκάδα και την παραπέταξαν -κατακαίνουρια! Εδώ και 15 χρόνια δεν έχει χρησιμεύσει για τίποτε άλλο, παρά μόνο ως... γλάστρα για τα αγριόχορτα!



Με αυτή την πεντάλεπτη βαρκάδα άρχισε και έληξε –για πάντα(!)- η… σταδιοδρομία της βάρκας που μετέφερε τον πρωθυπουργό και τον τότε υπουργό Εξωτερικών Θ. Πάγκαλο (με αναπληρωτή του τον Γ. Α. Παπανδρέου, για να μην ξεχνιόμαστε...). Την αγόρασαν, την χρησιμοποίησαν για την πρωθυπουργική βαρκάδα των 400 μέτρων και –έτσι, κατακαίνουρια- την παραπέταξαν εκεί δίπλα. Τα χρόνια πέρασαν. Κανείς δεν ασχολήθηκε με τη βάρκα, εκτός από κάτι χόρτα που την τύλιξαν και τη μετέτρεψαν σε «σπίτι» τους.
Τι να την κάνει, ούτως ή άλλως, τη βάρκα ένα αρχαιολογικό πάρκο; Και θα μου πείτε: Αφού άλλη χρησιμότητα δεν είχε για το Δίον –και το γνώριζαν από την αρχή- γιατί δε φρόντισαν να τη δανειστούν για μια μέρα, να τη νοικιάσουν από κάποιον ή –στο τέλος τέλος- να την πουλήσουν μετά, βρε αδελφέ; Φαίνεται πως «λεφτά υπάρχουν» από τότε! Είναι του ελληνικού λαού…
Βέβαια, για το γεγονός ότι ένα αρχαιολογικό πάρκο δεν έχει τίποτε να την κάνει τη βάρκα, μετά την πρωθυπουργική βαρκάδα των 400 μέτρων, θα μπορούσε κάποιος να είχε προειδοποιήσει τον κ. Σημίτη και την κουστωδία του. Για παράδειγμα, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ (τότε), καθηγητής Αρχαιολογίας και πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης (σήμερα), Δημήτρης Παντερμαλής. Ο άνθρωπος ο οποίος περηφανεύεται ότι ανέδειξε το συγκεκριμένο αρχαιολογικό χώρο (που πρώτος, πάντως, έφερε στο φως ο Μανόλης Ανδρόνικος), θα μπορούσε να τους πει μια κουβεντούλα του τύπου: «κ. πρόεδρε, να ξοδέψουμε τόσα λεφτά για μια παράτα, για μια βάρκα που, από αύριο, θα χρησιμεύει μόνο για… γλάστρα στα αγριόχορτα;». Αλλά, μάλλον, ήταν πολύ χαρούμενος που είχε τον πρωθυπουργό να του εγκαινιάζει το πάρκο και καθόλου δεν πήγε το μυαλό του…
Γι’ αυτό καταντήσαμε στα σημερινά μας χάλια. Να κόβουμε τη σύνταξη του παππού και να τον αφήνουμε να πεινάσει. Γιατί κάποιοι ήθελαν να γλείψουν τον –παντοδύναμο, τότε πρωθυπουργό- Σημίτη, που μόλις είχε έρθει στην εξουσία. Και γιατί ο ίδιος ο πρωθυπουργός, με τη σειρά του (κι όλοι όσοι τον ακολούθησαν) ουδέποτε ενδιαφέρθηκε πραγματικά να μάθει πού κατέληγαν τα λεφτά που ξόδευαν αφειδώς οι παρατρεχάμενοί του, για να τον εντυπωσιάσουν…
Στη γειτονική Κατερίνη, πάντως, έχουν να το λένε ότι μόνο η φιέστα που διοργανώθηκε τότε για τα πρωθυπουργικά εγκαίνια του αρχαιολογικού χώρου στο Δίον κόστισε 30 εκατομμύρια δραχμές. Για λίγα λεπτά Σημιτικής «ευλογίας»…

Γιώργος Ε. Χριστοφορίδης