Κι άλλους όρους θα βάλει η Γερμανία!

Το Κοινοβούλιο της Γερμανίας σχεδιάζει να συνδέσει την έγκριση του δεύτερου πακέτου στήριξης της Ελλάδας με μια σειρά από νέους όρους που θα περιλαμβάνουν σαφείς αποδείξεις ότι η Αθήνα υλοποιεί τις οικονομικές και δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις που υποσχέθηκε, ανέφεραν μέλη της γερμανικής Βουλής. Οι όροι που θα τεθούν από το γερμανικό κοινοβούλιο προκειμένου να δώσει το “πράσινο φως” στο δεύτερο πρόγραμμα στήριξης που ενέκρινε το Eurogroup, μπορεί να σημαίνει πως ίσως η Αθήνα χρειαστεί τα επόμενα έτη να βγάλει ορισμένα ακόμη εμπόδια από τη μέση για να μπορεί να λαμβάνει τις δόσεις του δανείου.

Η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel θα σταθεί ενώπιον του γερμανικού κοινοβουλίου τη Δευτέρα, ζητώντας από τους βουλευτές να στηρίξουν το πρόγραμμα των 130 δισ. ευρώ. Αξιωματούχοι ανέφεραν στο Dow Jones Newswires πως η έγκριση του “πακέτου” από τους Γερμανούς, κάθε άλλο παρά βέβαιη είναι. Οι ανησυχίες των Γερμανών βουλευτών εδράζονται στο γεγονός πως παραμένει άγνωστο πόσοι από τους ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα ανταλλαγής χρέους, ενώ δεν είναι βέβαιο ότι η Αθήνα θα τηρήσει όλες τις δεσμεύσεις της για μεταρρυθμίσεις.

“Πρέπει η έγκριση μας να δοθεί υπό όρους”, είπε ένας βουλευτής του κυβερνητικού συνασπισμού της Γερμανίας, προσθέτοντας ότι η απόφαση πρέπει να ληφθεί τη Δευτέρα, διαφορετικά η Ελλάδα δεν θα προλάβει την προθεσμία της 14ης Μαρτίου για να αναχρηματοδοτήσει χρέος 14 δισ. ευρώ.

reuters , capital

Σχόλιο RYaN: Η έγκριση του πακέτου από το γερμανικό κοινοβούλιο φαίνεται ότι για να περάσει, θα χρειαστεί τις ψήφους των σοσιαλιστών και πρασίνων. Ο συνασπισμός της Μέρκελ κινδυνεύει να δεχθεί ένα πολύ σοβαρό πλήγμα, ενώ μία πιθανή διαφοροποίηση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στους όρους της σύμβασης μπορεί να καταστήσει αμφίβολη την έγκρισή της τη Δευτέρα. Φυσικά, αυτή η αμφιβολία στις εξελίξεις δεν είναι ότι καλύτερο για τη δημόσια πρόσκληση εθελοντικής ανταλλαγής ομολόγων που θα απευθύνει το πρωί της Παρασκευής ο Βενιζέλος προς τους ομολογιούχους…


fonaklas

Μόλις υπέγραψαν το έκτρωμα άρχισαν τα όργανα...Ειρηνική παράδοση της Κρήτης φαίνεται πως ζήτησε η Μέρκελ!

Σύμφωνα με γερμανική ιστοσελίδα, για να μην ανοίξουν οι Γερμανοί το φάκελο και δώσει στη δημοσιότητα στοιχεία σχετικά με το ποιοι και πόσα πήραν σε μίζες από τη SIEMENS, η Μέρκελ ζητά από τον Παπανδρέου να της επιτρέψει να βάλει "χέρι" στην Κρήτη.

Πιό συγκεκριμένα, οι Γερμανοί, ζητώντας να τους επιτραπεί να εκμεταλλευτούν γεωστρατηγικά (πετρέλαια, ΑΟΖ, Σούδα, κ.α.) αλλά και να «αξιοποπιήσει» τουριστικά την Μεγαλόνησο. «Η κα Μέρκελ ζήτησε πρόσφατα από τον Έλληνα πρωθυπουργό να δει την Κρήτη σαν το «ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» που βρίσκεται στα χέρια του γερμανικού κολοσσού, της HOCHTIEF…», σημειώνει η γερμανική ιστοσελίδα.

Σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε για την «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας που προωθεί σύμπασα σχεδόν η πολιτική τάξη της χώρας, αλλά και από την δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ, σύμφωνα με την οποία η Ελλάς παραιτείται από την εθνική της κυριαρχία, οι πληροφορίες που δίνει η γερμανική ιστοσελίδα δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα… Όλοι εύχονται η κυβέρνηση να διαψεύσει.

tsantiri.gr

Spiegel: «Φαρσοκωμωδία» η προσπάθεια διάσωσης της Ελλάδας!

Ως «φαρσοκωμωδία» χαρακτηρίζει το γερμανικό περιοδικό «Spiegel», τις διαπραγματεύσεις για το πακέτο διάσωσης της Ελλάδας, καλώντας τόσο την Γερμανία, όσο και την Γαλλία, να αποδεχθούν την «έντιμη λύση της χρεοκοπίας»!


Το γερμανικό περιοδικό επικρίνει τα μέτρα που έχουν παρθεί στην χώρα μας, καθώς αναρωτιέται, τί είδους πακέτο διάσωσης είναι αυτό, που οδηγεί μία χώρα στην ύφεση και την εκτόξευση της ανεργίας. 

Στο άρθρο αυτό που βρίσκεται στην ηλεκτρονική έκδοση του «Spiegel», γίνεται μία «επίκληση» προς τον γαλλογερμανικό άξονα προκειμένου να υιοθετήσουν ένα «σχέδιο Μάρσαλ» για την Ελλάδα.

Το νέο πακέτο, θεωρεί ο συντάκτης, απλώς θα αναβάλει και θα επιβαρύνει τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι Έλληνες. 

«Ήρθε η ώρα για μία πολιτική ομολογία: Η πρακτική "μαστίγιο και καρότο απέτυχε, δεν έχει εφαρμογή η ιδέα πως η χώρα μπορεί να ελευθερωθεί από το βάρος του χρέους της με σκληρά προγράμματα λιτότητας και υπό όρους πακέτα βοήθειας» υποστηρίζει.

Σημειώνει επίσης πως τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και οι «Μερκοζί», έχουν γνώση πως οι δεσμεύσεις δεν πρόκειται να τηρηθούν, αλλά συνεχίζουν τις προσπάθειες για λόγους «εσωτερικής πολιτικής». 

Επίσης χαρακτηρίζονται παράλογες οι διαπραγματεύσεις των τελευταίων ημερών καθώς όπως υποστηρίζει, αυτός ο χαρακτηρισμός δικαιώνεται από τις αναφορές για «επίτροπο δημοσιονομικής πειθαρχίας» ή «ελληνικό ταμείο για αποπληρωμή των τόκων».

Τέλος, ο αρθρογράφος καταλήγει πως είναι «πιο έντιμη λύση της χρεοκοπίας, δηλαδή ενός γενικού "κουρέματος" στο οποίο θα συμμετέχουν και η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές χώρες». 

Παραδέχεται πάντως πως κάτι τέτοιο θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και την Ευρωζώνη, αλλά εάν συνδυαζόταν με μία «πραγματική ευκαιρία ανάπτυξης, με ένα είδος "σχεδίου Μάρσαλ"» καταλήγει το άρθρο, «θα ήταν τότε ένα πακέτο διάσωσης που αξίζει το όνομά του»!




24GR

Λογαριασμό εσόδων του ελληνικού κράτους που θα εξυπηρετεί κατά προτεραιότητα το χρέος εις βάρος των άλλων δαπανών ζητούν Μέρκελ-Σαρκοζί!

Γερμανία και Γαλλία διαμηνύουν ότι εξαντλείται η υπομονή τους με τη Ελλάδα, ενώ παράλληλα προτείνουν τη δημιουργία ενός ειδικού λογαριασμού όπου θα μπαίνουν τα έσοδα του ελληνικού κράτους και από το οποίο θα εξυπηρετείται το χρέος, όπως δήλωσε ο πρόεδρος Σαρκοζί και συμφώνησε η καγκελάριος Μέρκελ.

Η ιδέα είναι να διασφαλιστεί ότι η χώρα θα πραγματοποιεί τις πληρωμές τόκων του τεράστιου χρέους της! Το ταμείο θα δίνει προτεραιότητα σε αυτές τις πληρωμές σε βάρος άλλων κρατικών δαπανών…

Υ.Γ. Ευτυχώς που διαπραγματευόμαστε σκληρά…

http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2012/02/blog-post_1932.html

Το «PLAN B» της Μέρκελ: «Δεν σας διώχνουμε από το ευρώ να φύγετε από μόνοι σας!»

Η δήθεν εσωτερική υποτίμηση στην Ελλάδα και το «κόλπο» με την ακρίβεια στις τιμές! - Γιώργος Αδαλής 

To πόσο ασύντακτη, υποχωρητική και πέραν από κάθε πραγματικότητα και οικονομική θεωρία, βρίσκεται η κρίση στην Ελλάδα, αποδεικνύεται από ένα γεγονός το οποίο θα αναλύσουμε σήμερα!
Δανειακές συμβάσεις, Μνημόνια, PSI και γενικά ό,τι «κακό εργαλείο» συνεπάγεται μια κρίση σε μια Δυτική Οικονομία, εφαρμόζονται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, ως αποτέλεσμα, μιας πολιτικής που επιβάλει η Ανατολικογερμανίδα Ανγκελα Μέρκελ, έτσι ώστε στη χώρα μας -λέει- να γίνει μια εσωτερική υποτίμηση και να διορθωθούν τα «κακώς κείμενα»! 

Η βοήθεια από τους «δανειστές» μας, έρχεται με σκοπό να σώσει την Ελληνική Οικονομία –λένε-! Όλα αυτά για να μην εγκαταλείψει η χώρα μας τη ζώνη του Ευρώ! Συνεπώς, ψαλιδίζονται μισθοί & συντάξεις, κόβονται επιδόματα, μειώνονται οι τακτικές αποδοχές, με αποτέλεσμα μέσα σε δυο χρόνια να έχει πέσει κατά ένα τρίτο (30%) το βιοτικό μας επίπεδο!

Η ανεργία εκτινάσσεται στα ύψη, με αποτέλεσμα κάθε μέρα να έχουμε στην Ελλάδα 1.500 νέους ανέργους, και με μαθηματική ακρίβεια, υπολογισμένη από τους εμπνευστές του σχεδίου, να ξεκινήσει ένα απίστευτο νέο μεταναστευτικό ρεύμα, ειδικά των ανώτερων εκπαιδευτικά στρωμάτων της χώρας.

Το κόστος εργασίας μειώθηκε κατά 20 με 25% από όλα αυτά, ενώ στάσαμε στο σημείο, οι ίδιοι οι επιχειρηματίες, να ζητούν, να μην μειωθούν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα, γιατί θα αναγκαστούν να κλείσουν τις επιχειρήσεις και τα μαγαζιά τους!

Προφανώς λοιπόν το πρώτο σκέλος της εσωτερικής υποτιμήσεως, ξεκίνησε από τον Μάιο του 2010 που υπογράψαμε το επαχθές μνημόνιο! Θα μου πείτε γιατί λέω το πρώτο σκέλος;

Μια «εσωτερική υποτίμηση», μιας χώρας μέλους της ζώνης του Ευρώ, προϋποθέτει δύο πράγματα! Όλα αυτά που ανέφερα παραπάνω , τα οποία γίνονται κάθε μέρα και συνταράσουν την Ελληνική κοινωνία αλλά και κάτι άλλο! Για να έχει «απόδοση» και νόημα μια εσωτερική υποτίμηση, θα πρέπει ταυτόχρονα με όλο αυτό τον ορυμαγδό στην ελληνική επιχείρηση και στα νοικοκυριά, να υπάρχει και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ μείωση των τιμών , ειδικά στα διαρκή καταναλωτικά αγαθά (είδη πρώτης ανάγκης κυρίως) και μετέπειτα σε όλο το φάσμα των τιμών των αγαθών και των υπηρεσιών!

Στη χώρα μας, οι τιμές όχι απλά δεν έπεσαν αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ανέβηκαν κιόλας! Με μαγειρέματα στον δείκτη τιμών καταναλωτή, προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι τιμές έπεσαν κατά 3-4%! Αλλά ακόμη κι αυτό αν δεχτούμε, μετά από μια μέση απώλεια εισοδημάτων που ξεπερνά κατά πολύ το 30%, οι τιμές στην αγορά θα έπρεπε να έχουν ήδη πέσει αντιστοίστοιχα πάνω από 30% κι όχι 3-4%!

Αλλιώς δεν υπάρχει νόημα σε όλο αυτό που επιχειρούν στην Ελληνική Οικονομία! Ή... υπάρχει;;;

Με δεδομένο ότι υπάρχουν πάνω από 130 μεγάλες Γερμανικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας, και αποτελούν ένα «δυνατό κομμάτι» της κατανάλωσης στην Ελληνική αγορά, θα διαπιστώσετε ότι πρώτες αυτές, κρατούν τις τιμές των προϊόντων στα ύψη!

Οι Ελληνες παραγωγοί για παράδειγμα οπωροκηπευτικών, έχουν ήδη κάνει μειώσεις στις τιμές! Εκεί που παρουσιάζεται το πρόβλημα είναι στις χρεώσεις των υπηρεσιών και στις τιμές των σούπερ μάρκετς που δίνουν … ρέστα στην ακρίβεια!

Όλα τα παραπάνω τα είχα γράψει σε άρθρο μου στο adalis.gr τον Ιανουάριο του 2011 !

Φαίνεται λοιπόν, ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια πολιτική που στόχο έχει την «εσωτερική υποτίμηση» στην Ελλάδα, αλλά με μια πολιτική πλήρους διαλύσεως της οικονομίας και της ραχοκοκαλιάς του κοινωνικού ιστού που είναι η μεσαία τάξη!

Διεθνώς, δεν υπάρχει στον Δυτικό κόσμο, ούτε ένα παράδειγμα στο οποίο να έκανε μια χώρα ή μια περιοχή μιας χώρας, εσωτερική υποτίμηση και να μην συνοδεύτηκε από ανάλογη μείωση των τιμών των προϊόντων! Μόνο στην Αιθιοπία, επιχειρήθηκε κάτι ανάλογο, όπου το ΔΝΤ και οι λοιποί διεθνείς εγκληματίες, πέτυχαν να οδηγήσουν τη χώρα στον αφανισμό!

Είναι προφανές σε ΟΛΟΥΣ τους οικονομολόγους (ανεξάρτητα τι λένε στις τηλεοράσεις) ότι η πολιτική αυτή στοχεύει στα κατώτερα στρώματα του λαού, με αποτέλεσμα να αγανακτήσουν και ζητήσουν οι εξαθλιωμένοι οικονομικά πολίτες, από μόνοι τους, ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ, μιας και δεν μπορούν –ακόμη- να μας διώξουν !!!

Αυτή είναι η πολιτική της Μέρκελ φίλες και φίλοι, και μην αυταπατάστε! Αυτό είναι το περίφημο "PLAN B" για το οποίο μας βομβάρδιζαν επί έξι μήνες και εντελώς ξαφνικά σταμάτησαν και να το αναφέρουν! Μια πολιτική που μόνο μια νοσταλγός του Νεοναζιστικού πνεύματος θα εφάρμοζε!

Εκεί έχει στραφεί όλη η προσπάθεια του Τετάρτου Ράιχ και δυστυχώς , δε βρίσκεται ένας σοβαρός πολιτικός στην Ελλάδα, να στείλει τον Γκάουλάιτερ της κυρα-Μέρκελ, τον Χορστ Ραιχενμπαχ, τον Χόφνερ καθώς και την Τρόικα, από κεί που ήρθαν!

Πολύ απλά, διότι δε χρειάζεται να μας επιβάλουν την πλήρη εξαθλίωσή μας προκειμένου να βγούμε από το Ευρώ! Μπορούμε και μόνοι μας!

http://www.aegeantimes.gr

Το σύστημα τα δίνει όλα για να συνυπογράψουμε την καταστροφή μας!

Κάτι παράξενο συμβαίνει στο δημόσιο λόγο.

Από εκεί που όλοι μας (όσοι τουλάχιστον θεωρούμε τους εαυτούς μας αντιμνημονιακούς) βλέπαμε τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου 2011 ως ένα ακόμη βήμα για την οριστική μας αλυσόδεση στα δεσμά του Μνημονίου, αίφνης βλέπουμε το πράγμα να μεταβάλλεται: Η συμφωνία για το PSI, με όσα αυτή μπορεί να περιέχει (κηδεμονία της χώρας, αγγλικό δίκαιο, υποθήκευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας κλπ.) ανάγεται σε ζήτημα «ζωής και θανάτου» για την Ελλάδα, για την «επόμενη δόση», για την παραμονή μας στο ευρώ, για τη λειτουργία της οικονομίας. Και πολλοί από εμάς καταλαμβάνουμε τους εαυτούς μας να έχουμε και «αγωνία» για το αν θα «πετύχει» το PSI+.

Το σκηνικό είναι παρόμοιο με την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου, με τη διαφορά ότι τότε όλα είχαν γίνει σε ελάχιστον χρόνο, ώστε να μην προλάβουν να υπάρξουν ούτε ισχυρές αντιδράσεις, αλλά ούτε και αναζήτηση εναλλακτικών. Το πρώτο Μνημόνιο υπογράφηκε στις 3 Μαΐου 2010 και ψηφίστηκε από τη Βουλή στις 6 Μαΐου 2010. Το σημερινό σκηνικό επιχειρεί να μας εμφυσήσει «αγωνία» για το αν θα «πετύχει» το PSI+, με αποτέλεσμα να μας υποβάλει σταδιακά και υποσυνείδητα την ιδέα να «θέλουμε» το PSI+ – ενώ στην πραγματικότητα δεν θέλουμε τίποτε από όλα αυτά.

Με το συνεχές πήγαινε-έλα και τις «αγωνιώδεις» αναφορές για το πώς πηγαίνουν οι συζητήσεις για το PSI+, έχουν καταφέρει να αναγάγουν την επιτυχία του σε «εθνικό στόχο». «Εθνικό στόχο», που όμως θα οδηγήσει στη νέα δανειακή, στα νέα μέτρα, που ήδη ζήτησε η τρόικα, στη μόνιμη κηδεμονία της χώρας και, τελικά, στη μόνιμη καταστροφή κάθε ικμάδας της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Και αναρωτιέμαι: Τα θέλουμε τελικά όλα αυτά; Τα χρειαζόμαστε; Η τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου μας μεταδίδει «αγωνία» για την επιτυχία του PSI+, λες και ζητήσαμε εμείς ποτέ το «καταστροφικό» (όπως όλοι έλεγαν πριν συμφωνηθεί) κούρεμα, το οποίο υποτίθεται ότι «μας σώζει», τη στιγμή που είναι η Μέρκελ αυτή που το επιβάλλει και το έχει αναγάγει σε απαράβατο όρο χορήγησης κάθε νέου μνημονιακού δανείου, αντί να είμαστε εμείς, οι «σωζόμενοι» που το ζητούμε με επιμονή.

Παράξενα πράγματα… Θέλουν να μας σώσουν περισσότερο από όσο θέλουμε εμείς. Θέλουν να μας σώσουν χωρίς καν να μας έχουν ρωτήσει για το αν θέλουμε…

Και συνεχίζω να αναρωτιέμαι: Πού πήγε ο αντιμνημονιακός δημόσιος λόγος; Πού πήγε το σθένος με το οποίο όλοι εμείς αναζητούσαμε με ένταση εναλλακτικές στην πολιτική και στην οικονομία και συζητήσουμε για το πώς θα μπορούσε να έχει διαφορετική πορεία η χώρα; Πού πήγε ο αντιμνημονιακός οίστρος που είχε κυριεύσει το σύνολο της χώρας από το καλοκαίρι του 2011 και έπειτα;

Μήπως όλα αυτά τελικά είναι μια μεγάλη μπλόφα που, με το απειλητικό φάντασμα μιας νέας καταστροφής μας, μας οδηγούν να βάλουμε μόνοι μας την υπογραφή μας κάτω από τον όλεθρό μας; Και να αυτοδιαψευστούμε έτσι, αναιρώντας τους εαυτούς μας και τη σαφέστατη επιλογή μας για αποτίναξη της χρηματοδοτικής κηδεμονίας και διαφορετική οικονομική πολιτική, προσαρμοσμένη στο πραγματικό συμφέρον της ελληνικής οικονομίας;

Η ταύτιση των καταστροφικών αυτών πολιτικών, στις οποίες ζητείται τώρα με τον ύπουλο αυτό τρόπο η υπογραφή μας, με το εκ πρώτης όψεως άσχετο ζήτημα της παραμονής μας στο ευρώ, αποδεικνύει ότι η νέα μπλόφα που στήνεται μπροστά στα μάτια μας εις βάρος του ελληνικού λαού μέσω του PSI+ είναι πολύ μεγαλύτερη από όσο μπορούμε να φανταστούμε κι εμείς οι ίδιοι.

Αλλά ας αναλογιστούμε ένα πράγμα και μόνον; Για ποιο λόγο είχαν πλακώσει στην Ελλάδα όλα τα κανάλια του κόσμου εκείνο το Σαββατοκύριακο στο οποίο είχαν κορυφωθεί οι ασφυκτικές πιέσεις στον Σαμαρά για να συμφωνήσει στη δημιουργία «μεταβατικής» κυβέρνησης; Και διέκοπταν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης με έκτακτα δελτία για να ενημερώσουν για τη δημιουργία νέας κυβέρνησης στην Ελλάδα;

Είναι προφανές ότι πρόκειται για τον ίδιο ακριβώς λόγο που ωθεί το παγκόσμιο «σύστημα» να μας επιβάλει τα συνυπογράψουμε τον όλεθρό μας, εμφανίζοντας ύπουλα το PSI+ τάχατες ως «έπαθλο» και όχι ως απαρχή νέων δεινών και μονιμοποίηση της κηδεμονίας για την Ελλάδα.

Το διακύβευμα που βάζουν (τεχνητά, κατά τη γνώμη μου) απέναντί μας για να εκμαιεύσουν την υπογραφή μας είναι η όποια ευημερία μάς έχει απομείνει. Γι’ αυτό και η ολωσδιόλου ανεδαφική τρομοκράτηση και η εξύφανση ανυπόστατων σεναρίων καταστροφολογικής φαντασίας για την όλως υποθετική περίπτωση επιστροφής μας στη δραχμή: Είναι η δημιουργία ενός υποσυνείδητου back-up τρομοκράτησης, για την περίπτωση που διανοηθούμε να μην αποδεχθούμε το PSI+ και τη νέα δανειακή. Από το «δεν θα έχετε πετρέλαιο» μέχρι το «δεν θα έχετε τρόφιμα».

Σαν να μου θυμίζουν όλα αυτά κάτι, δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς. Το Σχέδιο Ανάν και η «νέα Μικρασιατική καταστροφή» μου θυμίζουν ή κάτι άλλο;

Το μόνο παρήγορο είναι ότι η Νέα Τάξη φαίνεται ότι, όπως και τότε, ζητάει τη συνυπογραφή των θυμάτων της στη θηλιά που τους βάζει. Συνεπώς, όσο δεν έχουμε πει το «ναι» που μας ζητούν, υπάρχει ακόμη ελπίδα.

Επώνυμος

antinews

Γιατί πρέπει να επιστρέψουμε στη δραχμή

Γράφει ο Θόδωρος Κατσανέβας

Ένα εξαιρετικά επίκαιρο άρθρο με τίτλο «Οι συμμορίες της δραχμής και του ευρώ», όπου αναλύεται με κάθε λεπτομέρεια η ανάγκη εγκατάλειψης του ευρώ ως εθνικού νομίσματος δημοσιεύθηκε από τον καθηγητή Θεόδωρο Κατσανέβα, στο capital.gr και το αναδημοσιεύουμε. Διαβάστε τo, αξίζει:

«Η επιστροφή στη δραχμή δαιμονοποιείται από την πλειοψηφία του πολιτικοδημοσιογραφικού συστήματος της χώρας ως ο Εξαποδώ που θα μας γυρίσει στο Μεσαίωνα. Ως «συμμορία της δραχμής» αποκαλούνται όσοι υποστηρίζουν την άποψη αυτή, χωρίς  να προβάλλονται ισχυρά επιχειρήματα, εκτός από ύβρεις και υπονοούμενα για συμφέροντα, για λαϊκισμό, κλπ.Η «συμμορία του ευρώ», αντιπαρέρχεται το καταλυτικό γεγονός ότι, τα τελευταία εκατό χρόνια με το εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή, ποτέ δε ζήσαμε παρόμοια τραγωδία όπως η σημερινή. Και ενώ  η ένταξή μας στην ευρωζώνη το 2001 έγινε για να στηριχθεί και να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, συνέβη ακριβώς το αντίθετο.

Είναι γεγονός ότι, μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία οφείλεται στη φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος, στην κακοδιοίκηση από τις πολιτικές ηγεσίες, που κάποτε πρέπει να λογοδοτήσουν. Αλλά αυτό δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την έκταση της πρωτοφανούς κρίσης. Σε οικονομική κατάρρευση βρίσκονται οι περισσότερες  χώρες της ευρωζώνης, σε αντίθεση με όσες δεν έχουν ενταχθεί σε αυτήν. Μια ματιά στα ισοζύγια πληρωμών των χωρών μέσα και έξω από το ευρώ, το αποδεικνύει.

Στην κρίση αντέχουν οι περισσότερες χώρες έξω από την ευρωζώνη, αλλά και έξω απο την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Αργεντινή,  ύστερα από την αποσύνδεσή της από το σκληρό Αμερικάνικο δολάριο, σε συνδυασμό με  κούρεμα των χρεών της σε επίπεδα του 70% και υποτίμηση του νομίσματός της, σήμερα αναπτύσσεται με αλματώδεις ρυθμούς. Δεκάδες είναι οι περιπτώσεις χωρών που πτώχευσαν τα τελευταία πενήντα χρόνια και αναστήθηκαν μετά.

Η Κίνα, διατηρώντας χαμηλά την ισοτιμία του γουάν, έχει σωρευτικό πλεόνασμα άνω των 3 τρισ. δολαρίων. H απογείωση της ελληνικής οικονομίας έγινε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν ο «δεξιός» Σπύρος Μαρκεζίνης έκοψε την ισοτιμία της τότε δραχμής με το δολάριο στη μέση. Και η Γερμανία το 1953, έκοψε το 50% των χρεών της, αλλά δεν κατέβαλε πολεμικές αποζημιώσεις.

Η Ελλάδα γονυπετούσα

Η χωρίς όρους και όρια παραμονή στο ευρώ, συνοδεύεται από μια Ελλάδα γονυπετούσα στην Τρόικα και το Μνημόνιο. Η ελληνική οικονομία εξοντώνεται και υποθηκεύεται στους άτεγκτους δανειστές της. Και το χειρότερο, δολοφονείται η ελπίδα για ανάσταση, αφού έχει πέσει στα Τάρταρα. Στην πραγματικότητα έχουμε ήδη πτωχεύσει. Τι περισσότερο τραγικό μπορεί να μας συμβεί; Πόση μεγαλύτερη φτώχεια, ανεργία, αυτοκτονίες απελπισμένων μένει να δούμε; Πόσες άλλες επιχειρήσεις και μικρομάγαζα θα κλείσουν; Πόσο περισσότερο μπορεί να μας υποβαθμίσουν από την κατηγορία σκουπίδια, οι περιώνυμοι οίκοι αξιολόγησης.

Η ανυπαρξία εθνικού νομίσματος με δυνατότητα υποτίμησής του και εκτύπωσης δικού μας χρήματος, (βλέπε και βραβείο Νόμπελ στον Ρόμπερτ Μαντελ σχετικά με τις ζώνες νομισμάτων), μας καθιστά υποχείριους στους πιστωτές, ευάλωτους στο διεθνή ανταγωνισμό και στους διεθνείς κερδοσκόπους. Όπως έχει πει και ο παλαιός μεγαλοτραπεζίτης Ρότσιλντ «δώστε μου εμένα τη διαχείριση του νομίσματος και αφήστε τους άλλους να φτιάχνουν νόμους!».

Αντί να εκδώσουμε χρήμα -με σύνεση και φειδώ βέβαια- για να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, απλώνουμε το χέρι ως επαίτες για να μας δανείσει η φοβερή Τρόικα με επαίσχυντους όρους χώρας-αποικίας. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δανείων κατευθύνεται σε  παλαιότερα χρέη, τα οποία γιγαντώνονται συνεχώς, ως ένας δολοφονικός φαύλος κύκλος. Το σκληρό ευρώ, μας αποδυναμώνει όπως και τις άλλες περιφερειακές οικονομίες και ευνοεί κυρίως τη Γερμανία που παράγει ολιγοπωλειακά βιομηχανικά και τεχνολογικά προϊόντα και ανταγωνίζεται  με επίσης σκληρά νομίσματα όπως των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας.

Η ίδια χώρα – δυνάστης της Ευρώπης, συγκεντρώνει τεράστιες διεθνείς αποταμιεύσεις με χαμηλά ή μηδενικά επιτόκια, αφού θεωρείται ασφαλής επενδυτικός προορισμός. Η Ελλάδα, με κυρίως τουριστική και γεωργική κατεύθυνση, ανταγωνίζεται χώρες με μαλακά νομίσματα, δηλ. με χαμηλές ισοτιμίες προς το σκληρό ευρώ. Και η όποια θλιβερή ανταγωνιστικότητά της, εξοντώνεται ολοένα και περισσότερο.

Μόνη λύση η επιστροφή στη δραχμή

Τελικά, η μόνη βιώσιμη λύση είναι η επιστροφή στη δραχμή, σε συνδυασμό με περίοδο χάριτος, κουρέματος και αναδιάρθρωσης του χρέους, με ικανή και έντιμη διακυβέρνηση, νοικοκύρεμα των δημόσιων οικονομικών, αναπτυξιακή προοπτική και παραμένοντας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πολλές άλλες χώρες.

Αυτή η λύση προτείνεται από τους Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, Πωλ Κρούγκμαν, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Κένεθ Ρογκόφ, Μάρτιν Σμίθ, Κώστα Λαπαβίτσα, Στέργιο Σκαρπέδα, Νουλιέλ Ρομπινί, μέχρι και τον  Τζώρτζ Σόρος, τους Ιάπωνες της Ναμούρα, διεθνή οικονομικά ινστιτούτα και πολλούς άλλους, όλοι τους μέλη της «συμμορίας της δραχμής»!

Αλλά με την ίδια «συμμορία» φαίνεται ότι συμφωνεί και  μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού που ασφαλώς θα αποτελούσε και την  συντριπτική πλειοψηφία, αν υπήρχε ελάχιστη ισονομία στην πληροφόρησή του μεταξύ των δύο απόψεων. Το νέο γερμανικό imperium αν δε βολευόταν με την παραμονή μας στο ευρώ, ασφαλώς και θα μας είχε εκδιώξει από την ευρωζώνη κακήν κακώς προ πολλού. Γι’ αυτό είναι καιρός πια να αφήσουμε  την κα Μέρκελ να ρυθμίσει τα  του οίκου της και εμείς να  πράξουμε τα αυτονόητα, αναζητώντας διεθνείς συμμαχίες και αλλού. Αλλά η μεγάλη έξοδος πρέπει να γίνει το συντομότερο, πριν οι δανειστές μας υποθηκεύσουν τα πάντα και μεταφέρουν την επίλυση των όποιων διαφορών σε διεθνή δικαστήρια με βάση το αγγλικό δίκαιο.

Γιατί δυστυχώς εκεί  το πάνε  οι δυνάστες της Ευρώπης, που επιμένουν στο σκληρό ευρώ, που δεν καταβάλουν τις πολεμικές αποζημιώσεις, που προξένησαν και έχασαν δύο παγκόσμιες συρράξεις και κερδίζουν την τρίτη. Και θέλουν να μας μεταβάλουν σε αποικία τους. Αν η μεγάλη επιστροφή καθυστερήσει, τότε αλίμονο μας.

Γι’ αυτό και οι εκλογές πρέπει να γίνουν σύντομα. Ας σκεφτούν τις τεράστιες ευθύνες τους αυτοί που διαφεντεύουν τη χώρα. Και οι ζαλισμένοι επικριτές τους, οι αντιπολιτευόμενοι χωρίς θέσεις, θα πρέπει να καταλάβουν ότι  δεν μπορεί να αντιτίθενται στο Μνημόνιο και την ίδια ώρα να απαιτούμε-επαιτούμε  νέα δάνεια σε ευρώ».

defencenet.gr

Η Ευρώπη του ΄Δ Ράιχ "πέταξε" εκτός την Αγγλία και διαμορφώνει προτεκτοράτα 2 κατηγοριών, μετά την επικράτησή της με 26-1 στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε.!

Του Γ. Δελαστίκ

Ηρωικός και πένθιμος ο κεντρικός, πρωτοσέλιδος τίτλος της γαλλικής Le Monde την επομένη της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης: «Τελείωσε η Ευρώπη των “27”»! Εξάστηλος ο τίτλος της ολοσέλιδης ανάλυσης της τρίτης σελίδας: «Η Ευρωζώνη βραχυκυκλώνει το Ηνωμένο Βασίλειο». Πρωτοσέλιδο και το κύριο άρθρο, με το χαρακτηριστικό τίτλο «Πιο νησιωτική παρά ποτέ η Μεγάλη Βρετανία». Επίσημη διακήρυξη της ρήξης της «γερμανικής Ευρώπης» με το Λονδίνο.

«Υπάρχει μια λογική στο ότι οι Βρετανοί απομακρύνονται από μια κίνηση προς περισσότερη ολοκλήρωση στους τομείς της οικονομίας και του προϋπολογισμού. Δεν την πιστεύουν. Δεν πιστεύουν στην ευρωπαϊκή ιδέα», γράφει η γαλλική εφημερίδα στο κύριο άρθρο της, και συνεχίζει: «Κατά βάθος, οι Βρετανοί, που μπήκαν στην ΕΟΚ το 1973, δεν ενδιαφέρονται παρά μό- νο για ένα πράγμα σε αυτή την υπόθεση: την ενιαία αγορά. Τα υπόλοιπα του ευρωπαϊκού σχεδίου τούς είναι αδιάφορα, όταν δεν υιο θε- τούν εχθρική στάση απέναντί τους».

Οι Financial Times του Λονδίνου προσπαθούν να σώσουν τα προσχήματα για τη Γηραιά Αλβιώνα με το δικό τους πρωτοσέλιδο τίτλο: «Αδιαφορία της Βρετανίας για την Ευρώπη»! Μόνο που οι πρώτες λέξεις της ανάλυσης προδίδουν μάλλον ανησυχία: «Το βέτο της Βρετανίας σε μια συνθήκη που αποσκοπούσε να σώσει το ευρώ πέταξε το Λονδίνο στο περιθώριο της ΕΕ», ήταν η πρώτη φράση.

Ικανοποίηση του Δ’ Ράιχ

Το γερμανικό στρατόπεδο του Δ’ Ράιχ έχει λάβει όλα τα μέτρα ούτως ώστε να μην προκαλέσει με αλαζονικούς αλαλαγμούς για το θρίαμβό του. Τηρεί ψύχραιμη στάση. Αφού επέβαλε σχεδόν κατά 100% τις θέσεις του, αποφεύγει τους άνευ νοήματος πανηγυρισμούς.

«Μέρκελ: “Η Σύνοδος είναι το άνοιγμα του δρόμου για μια ένωση σταθερότητας”», «Υποχρέωση περισσότερης πειθαρχίας στους προϋ-
πολογισμούς», «Μόνο η Μεγάλη Βρετανία δεν συμμετέχει» ήταν, για παράδειγμα, οι τίτλοι του πρώτου θέματος της γερμανικής εφημερίδας Frankfurter Allgemeine.

Μόνο η ύπαρξη τριών (!) κύριων άρθρων στην πρώτη σελίδα, που και τα τρία αναφέρονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προδίδει στον τακτικό αναγνώστη τη χαρά και την ένταση που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια στο Βερολίνο.

«Ένα μέρος του βρετανικού κοινού, ίσως το μεγαλύτερο, δεν θα βρει τίποτε το επιλήψιμο σε αυτή τη μοναχική στάση [Σ.Σ.: του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον]. (...) Οι ιδεολόγοι μεταξύ των Βρετανών, ακριβέστερα των Άγγλων ευρωσκεπτικιστών, θα γιορτάσουν τη νύχτα των Βρυξελλών ως την αρχή της απεμπλοκής από το κουβάρι της ηπειρωτικής Ευρώπης. Πόσο ανόητο!» αναφέρεται σε ένα από τα άρθρα αυτά, με το χαρακτηριστικό τίτλο «Νησιωτική κατάσταση», που ελάχιστα συγκαλύπτει την περιφρόνηση των Γερμανών προς τους Άγγλους.

Τα σχέδια των Γερμανών

Μετά την καθολική επικράτηση των θέσεών του και την επιβολή του με το συντριπτικό 26-1 (!) στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, το Βερολίνο έχει για την ώρα τα χέρια του ελεύθερα να προχωρήσει στην υλοποίηση των σχεδίων του, που αποσκοπούν, βεβαίως, στην εδραίωση της γερμανικής επικυ ριαρχίας στην Ευρώπη.

Στο πλαίσιο αυτό, όπως το βλέπει αυτή τη στιγμή η Γερμανία, πρέπει, αφενός, να αναλάβει η ίδια τον έλεγχο των οικονομιών όλων των κρατών της ΕΕ και την υπαγόρευση της οικονομικής πολιτικής τους και, αφετέρου, να χωρίσει τα κράτη της Ευρώπης σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας... επαρχίες του γερμανικού Ράιχ.

Η Frankfurter Allgemeine δεν διστάζει να διακηρύξει επισήμως αυτούς τους στόχους του Βερολίνου σε άλλο κύριο άρθρο της, την επομένη της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ: «Κανένας δεν πρέπει να έχει την αυταπάτη ότι μια “δημοσιονομική ένωση” θα περιοριστεί στα ζητήματα προϋπολογισμών. Το χρήμα είναι –δίπλα και μαζί με το δίκαιο– το κύριο μέσο διαμόρφωσης της πολιτικής. Γι’ αυτό και σύντομα το δημοσιονομικό θα επεκταθεί υποχρεωτικά και σε άλλα θέματα και, πάνω απ’ όλα, στην κοινωνική πολιτική», υπογραμμίζει η εφημερίδα χωρίς περιστροφές.

Ακάθεκτη, συνεχίζει: «Εδώ και πολύ καιρό υπήρχαν σκέψεις, αν η Ευρώπη δεν χρειάζεται ένα “σκληρό πυρήνα” για να τοποθετηθούν γύρω του λιγότερο στενά υφασμένοι κύκλοι ολοκλήρωσης. Αυτό μπορεί να έχει γίνει τώρα αναπότρεπτο, μπροστά στην κρίση του ευρώ», τονίζει το κατεξοχήν δημοσιογραφικό όργανο του γερμανικού επιχειρηματικού κόσμου.

Η νέα κατάσταση

Οι Γερμανοί δεν χαρίζονται σε κανέναν. Αφού, μέσω των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, αποκτούν επισήμως τον έλεγχο των οικονομιών των κρατών της ΕΕ και μετατρέπουν τα ανεξάρτητα κράτη της Ευρώπης σε υποτελείς επαρχίες του Ράιχ, διακηρύσσουν στη συνέχεια ότι θα αποφασίσουν ποιες χώρες θα βάλουν στο «σκληρό πυρήνα» της ΕΕ και ποιες θα πετάξουν σε χαμηλότερους «κύκλους ολοκλήρωσης», λιγότερο στενά προσδεόμενους στον πυρήνα!

Εννοείται, βεβαίως, ότι, αφού θα έχουν εξαρχής τον οικονομικό έλεγχο όλων των κρατών της ΕΕ, οι Γερμανοί θα χρησιμοποιήσουν την εξουσία αυτή και θα επιβάλουν σε κάθε χώρα της ΕΕ τέτοια οικονομική πολιτική, που θα την οδηγεί –θέλοντας και μη– στην κατηγορία ολοκλήρωσης που έχει προαποφασίσει το Βερολίνο!

Είναι απίστευτη η εθελοδουλεία των πολιτικών ηγετών αλλά και των αστικών τάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποδέχονται αυτή τη γερμανική Νέα Τάξη Πραγμάτων στην Ευρώπη, την οποία ονειρεύτηκε, χωρίς, όμως, να κατορθώσει να υλοποιήσει ο Αδόλφος Χίτλερ.

Νέοι «μαυραγορίτες»

Το εντυπωσιακότερο με τη στάση του δουλόφρονος ευρωπαϊκού κατεστημένου είναι ότι αυτή η Νέα Τάξη Πραγμάτων του Δ’ Ράιχ συνεπιφέρει εξ ορισμού την υποβάθμιση και της θέσης των ίδιων των ελίτ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από κυρίαρχες αστικές τάξεις ανεξάρτητων κρατών καλούνται να αποδεχτούν τον υποβιβασμό τους σε... «δωσίλογους μαυραγορίτες» του 21ου αιώνα, που συνεργάζονται με το Δ’ γερμανικό Ράιχ.

Δεν είναι και τόσο εύκολη η απόφαση αποδοχής του νέου status τους. Πλην, όμως, του Βρετανού πρωθυπουργού, Ντέιβιντ Κάμερον, που εξέφρασε την άρνηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας του να παραδοθεί και, μάλιστα, αμαχητί στους Γερμανούς, κανένας άλλος Ευρωπαίος ηγέτης δεν τόλμησε να πει «όχι» στη Μέρκελ, παρόλο που είναι πασίγνωστο ότι πολλοί –αν όχι οι περισσότεροι– πρωθυπουργοί που ήταν παρόντες στις Βρυξέλλες διαφωνούσαν με το γερμανικό σχέδιο.

Είναι αποκαλυπτικό ότι η Μέρκελ στάθηκε αδύνατο να πείσει τους ομοϊδεάτες της, τους ηγέτες της Ευρωδεξιάς του Ευρωπαϊκού Λαϊ κού Κόμματος (ΕΛΚ), να υιοθετήσουν τις θέσεις της, τις οποίες παρουσίασε από κοινού με το Γάλλο πρόεδρο, Νικολά Σαρκοζί, στη Σύνοδο του ΕΛΚ, που έγινε στη Μασσαλία την παραμονή της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ.

Στη Σύνοδο της Ευρωδεξιάς, οι ηγέτες της υιοθέτησαν το σχέδιο που παρουσίασε ο επίσης ομοϊδεάτης τους, πρόεδρος του Ευρωπαϊ κού Συμβουλίου, ο Βέλγος Χέρμαν Βαν Ρομπάι, το οποίο απέρριπτε η Μέρκελ. Λίγες ώρες αργότερα, ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι –δεδομένου ότι σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις στην ΕΕ είναι δεξιές– πήγαν στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και ψήφισαν ομόφωνα... υπέρ του σχεδίου της Μέρκελ, το οποίο απέρριψαν ως ηγέτες του ΕΛΚ!

Πολιτικό φρενοκομείο απίστευτης γελοιότητας και εξευτελισμού κάθε έννοιας πολιτικής στην Ευρώπη...

Η Ελλάς εν τάφω

Σε αυτό το ζοφερό πλαίσιο θα κινηθεί και η χώρα μας. Οικονομικά υπόδουλη στη Γερμανία, κυβερνώμενη από τους αποικιακούς διοικητές της τρόικας, τον γκαουλάιτερ της ΕΕ, Χορστ Ράιχενμπαχ –Γερμανό, φυσικά–, και τον ταμία της Μέρκελ, τον Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ, θα οδηγηθεί στην έσχατη εξαθλίωση και στη συνέχεια είτε θα πεταχτεί στην κατώτατη κατηγο ρία-«σκουπιδοτενεκέ» μελών της ΕΕ είτε θα εκδιωχθεί τελείως από την Ευρωζώνη, προς παραδειγματισμό των υπόλοιπων κρατών, ούτως ώστε να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι τι θα πάθουν, αν δεν ανταποκρίνονται πλήρως στα καθήκοντα που τους αναθέτει το Ράιχ!

Προφανώς, οι Έλληνες δεν θα παρακολουθήσουν απαθείς την καταστροφή της χώρας μας και του λαού μας. Η ανατροπή της κυβέρνησης των συνεργατών των Γερμανών θα καταστεί σύντομα και πάλι επιτακτική ανάγκη, όπως συνέβη και με την απομάκρυνση της επονείδιστης κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Ο αγώνας για την εθνική απελευθέρωση, όμως, θα είναι μακρύς και δύσκολος, συναρτώμενος με τον αγώνα και των λαών της Ευρώπης, σε κάποιο, τουλάχιστον, βαθμό. Ανελέητος πόλεμος μας περιμένει.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 15/12/11

Παραλίγο να "πέσει" η χούντα του Βερολίνου!

Η επαπειλούμενη κυβερνητική κρίση στο Βερολίνο απεφεύχθη: σε εσωκομματικό δημοψήφισμα του FDP για τους μηχανισμούς στήριξης, η πλειoψηφία είπε «όχι» στα σχέδια των ανταρτών. H ψηφοφορία όμως ήταν ούτως ή άλλως άκυρη

Το εσωκομματικό δημοψήφισμα για τη στάση που θα πρέπει να τηρήσει το κόμμα των Ελευθέρων Δημοκρατών στους μηχανισμούς στήριξης των υπερχρεωμένων χωρών είχε πυροδοτήσει νέες συγκρούσεις που απειλούσαν να οδηγήσουν το κόμμα σε νέα κρίση ηγεσίας και το Βερολίνο σε κυβερνητική κρίση. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα έδωσε μια πρώτη ανάσα στον πρόεδρο του κόμματος Ρέσλερ καθώς η πλειοψηφία των μελών του FDP είπε «όχι» στα σχέδια των ανταρτών. Όπως ανακοίνωσε ο ίδιος σήμερα το μεσημέρι, το 54,4 % των ψηφισάντων εκφράστηκε υπέρ των μηχανισμών ενώ το 44 ,2% υποστήριξαν τις θέσεις των αντιπάλων του ESM.

Με την πλάτη στον τοίχο...Με την πλάτη στον τοίχο...Το δημοψήφισμα ωστόσο θεωρείται άκυρο καθώς δεν συμπληρώθηκε το όριο του 1/3 των εγγεγραμμένων μελών του κόμματος, δηλαδή το 33,3 % ή 21.500 ψήφοι.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας είναι η πρώτη καλή είδηση για τον Φ. Ρέσλερ τις τελευταίες εβδομάδες. Το πρωί κυκλοφορούσαν στη γερμανική πρωτεύουσα ακόμη και σενάρια που ήθελαν την Α. Μέρκελ να καλεί –σε περίπτωση θετικής έκβασης του δημοψηφίσματος- τον Φ. Ρέσλερ για να του ανακοινώσει τη διάλυση του κυβερνητικού συνασπισμού.

Μολονότι όλα αυτά δεν επαληθεύτηκαν, ο αντικαγκελάριος παραμένει με την πλάτη στον τοίχο. Μόλις πριν από δυο ημέρες παραιτήθηκε ο γενικός γραμματέας του κόμματος Κρίστιαν Λίντνερ, η δημοτικότητα του ίδιου του Ρέσλερ βρίσκεται στο ναδίρ ενώ οι δημοσκοπήσεις για το FDP παραμένουν εφιαλτικές.

http://sealradio.com/index.php/internationl/43-diethni/1373-2011-12-16-17-58-26.html