Απέρριψε η Χάγη τις ελληνικές θέσεις για αποζημιώσεις στο Δίστομο!

Απορριπτική για τις ελληνικές θέσεις περί αποζημιώσεων για τις ναζιστικές θηριωδίες στο Δίστομο ήταν η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η ανάγνωση της οποίας ολοκληρώθηκε στις 12.20 το μεσημέρι της Παρασκευής.

Το Δικαστήριο με ψήφους 12-3, 14-1, 14-1 και 14-1 τάχθηκε κατά των αποφάσεων των ιτλαικών δικαστηρίων τα οποία, συντασσόμενα προς την απόφαση ελληνικού Πρωτοδικείου, είχαν αποφανθεί ότι η Γερμανία δεν δικαιούτο να επικαλείται ασυλία και θα έπρεπε έτσι να καταβάλει αποζημιώσεις της τάξης των 28 εκατ. ευρώ στους απογόνους κατοίκων του Διστόμου που έπεσαν θύματα της γερμανικής Κατοχής.

Το Διεθνές Δικαστήριο ουσιαστικά αναγνώρισε το δικαίωμα της Γερμανίας να μη δικάζεται ως κράτος από δικαστήρια άλλων χωρών και επομένως να μην εφαρμόζει τις αποφάσεις ξένων δικαστηρίων! Κάλεσε δε την Ιταλία να τερματίσει την ισχύ των αποφάσεων των δικαστηρίων της, ενώ ομόφωνα απέρριψε και τις αξιώσεις της Γερμανίας για δική της αποζημίωση από το ιταλικό Δημόσιο.

Έτσι, ο δικαστικός αγώνας που κλράτησε από το 1995 (διαβάστε εδώ ενα σύντομο ιστορικό) έκλεισε άδοξα για την Ελλάδα... Διαβάστε εδώ όλη την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου στα αγγλικά!




http://www.protothema.gr/greece/article/?aid=174764

Μεγάλη είδηση "έσκασε" και μας την κρύβουν...Έχει ΗΔΗ πρωτογενές πλεόνασμα η Ελλάδα και μας δανείζουν μόνο για να πληρώνουμε τους ληστρικούς τόκους τους!

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ!

Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το Ελληνικό χρέος διαπιστώνει η οικονομική συντάκτης του BBC, Στέφανι Φλάντερς σε ανάλυσή της για την ιστοσελίδα του Βρετανικού δικτύου. Στην ανάλυσή της συντάκτριας του BBC τονίζεται ότι η χώρα μας πλήρωσε το 2011 τόκο κατά 23% περισσότερο σε σχέση με το 2010, παρά τα «φθηνά» δάνεια από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ (σ.σ. ειρωνικά τα εισαγωγικά της συντάκτριας).

Η Στέφανι Φλάντερς σημειώνει ότι αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά αποτελέσματα του δεύτερου εξαμήνου του 2011 θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ, που σημαίνει ότι είναι σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το... χρέος της!!!

Σημειώνουμε ότι το κεφάλαιο το έχουμε ξεπληρώσει με το παραπάνω (5-6 φορές) και μας φεσώνουν με τους τόκους. Σημειώνουμε επίσης, επειδή το καθεστώς θέλει να εξομοιώσει την Ιταλία με την Ελλάδα περνώντας μέσα από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ την λογική στους πολίτες ότι κι άλλες χώρες της Ευρώπης τα ίδια υφίστανται, ότι η Ιταλία δανείσθηκε χθες με επιτόκιο 1,9%!

Η απάντηση Σαμαρά στο Μακελειό του Λοβέρδου πρέπει να είναι μία και μονότονη:
"Ειδικό Δικαστήριο γιά το πώς φθάσαμε στο Μνημόνιο"!!!

politikosafari

Το όνειρο του Χίτλερ, το Δ' Ράϊχ και το ψεύτικο χρέος!

Το όνειρο του Χίτλερ για μια ενωμένη Ευρώπη, κάτω από την μπότα της Γερμανίας, και με την συνεργασία της Γαλλίας του Vichy, πλησιάζει στην πραγματοποίησή του.

Η τελευταία συμφωνία που επιτεύχθηκε, προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση χρέους, αντικατέστησε τα στούκας και τα τανκς. Εκεί που απέτυχαν οι σιδερόφρακτες στρατιές, πέτυχε  η μεγάλη τραπεζική απάτη, μέσω της οποίας δημιουργήθηκε τεχνητά η λεγόμενη κρίση χρέους της Ευρώπης.

Πρόκειται για πόλεμο με άλλα μέσα. Όπου οι ψυχολογικές μέθοδοι αντικατέστησαν τα όπλα, αλλά όπου το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: Η διάλυση των εθνικά κυρίαρχων κρατών, και η επικράτηση του Deutchland uber alles!

26 από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ συμφώνησαν να συμμετάσχουν σε μια νέα δημοσιονομική ένωση, στην οποία και θα παραδίδουν τα δημοσιονομικά τους ζητήματα για έλεγχο και έγκριση.

Τα 2 από τα 26 αυτά κράτη είναι βεβαίως βεβαίως η Γερμανία, και η βοηθός της Γαλλία. Δυο χώρες που κάποτε προσπάθησαν να κατακτήσουν την Ευρώπη, αλλά απέτυχαν. Την μια φορά με τον Ναπολέοντα, και την άλλη με τον Χίτλερ. Έτσι σήμερα, 24 κράτη αποδέχονται τον έλεγχο και την κυριαρχία  των δημοσιονομικών τους, αλλά και της εθνικής τους κυριαρχίας, να τα έχουν οι δυο αυτές χώρες.

Η κρίση χρέους ήταν μια συνειδητή εξαπάτηση, από πλευράς των πολυεθνικών τραπεζικών οργανισμών. Η μόνη χώρα που εξαιρέθηκε είναι η Βρετανία, η οποία σίγουρα δεν μετάνιωσε που δεν εντάχθηκε στο ευρώ. Μάλιστα, οι Βρετανοί καλά θα κάνουν να αρχίσουν ετοιμασίες για κλείσιμο των Στενών της Μάγχης, και να θυμηθούν τους εθνεγερτικούς λόγους του Winston Churchill, από την εποχή του πολέμου.

Τους τελευταίους μήνες η δημοκρατία πέθανε στην Ιταλία και στην Ελλάδα, αφού η Γερμανία και η Γαλλία, μαζί με τους τραπεζικούς τους εταίρους, φρόντισαν να απομακρύνουν τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες των χωρών αυτών, και να βάλουν στη θέση τους φασιστικά καθεστώτα, που κατευθύνονται από μη εκλεγμένες μαριονέτες, με δικτατορικές όμως εξουσίες.

Και όλα αυτά γιατί; Επειδή η Ελλάδα και η Ιταλία, όπως και η υπόλοιπη ευρωζώνη, μπούκωσαν με ψεύτικο χρήμα που δημιουργήθηκε από το πουθενά, και που δεν έχει καμία μα καμία πραγματική αξία.

Οι οικονομίες των κρατών είναι πλέον εξαρτημένες από αυτό  το πλαστό χρήμα, και κάποιοι επιτήδειοι προκάλεσαν μια ψεύτικη κρίση, με ψεύτικο χρήμα, ώστε να εκβιάσουν τα κράτη με σκοπό να τους παραδώσουν αυτοβούλως την εθνική τους κυριαρχία.

Υπολογίζεται πως όλα τα κράτη του πλανήτη χρωστάνε συνολικά πάνω από $100 τρισεκατομμύρια. Πρόκειται για ένα ποσό που απλά δεν υπάρχει, που ποτέ δεν υπήρχε, και που ποτέ δεν θα υπάρξει. Από αυτό και μόνο αποδεικνύεται ότι η κρίση χρέους είναι τεχνητή, πλαστή, και κατασκευασμένη, και δεν είναι παρά μια τεράστια απάτη, που έχει ως σκοπό την υποδούλωση των λαών στους σκοτεινούς επιχειρηματίες που ελέγχουν τα παγκόσμια πράγματα.

Δυστυχώς, οι λαοί της γης είναι πλέον τόσο υπνωτισμένοι από τα κύματα alpha της τηλεόρασης, από το φθόριο στο νερό (που παρεμπιπτόντως, το εφηύραν οι Ναζί, για να κρατούν ήρεμους τους κρατούμενους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης), από τα chemtrails, από το πρόγραμμα χειραγώγησης του κλίματος HAARP, και ποιος ξέρει τι άλλο, με αποτέλεσμα να πιστεύουν το οτιδήποτε τους σερβίρουν τα κατευθυνόμενα από τις ελίτ ΜΜΕ. Το μήνυμα των ελίτ μεταδίδεται συστηματικά και ανελλιπώς, κάθε μέρα και κάθε νύχτα, από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Έχουμε γίνει τόσο πειθήνια ηλίθιοι, που ευχαρίστως απεμπολούμε την ελευθερία μας, και τα δικαιώματά μας, για χάρη του  …. χαρτιού.

Είμαστε τόσο παράφρονες, που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αυτό που  φοβόμαστε είναι ένα κομμάτι από χαρτί, χωρίς καμιά αξία, στολισμένο με τις απεικονίσεις και τα πορτρέτα κάποιας βασίλισσας, ή κάποιου προέδρου, και για χάρη του οποίου είμαστε διατεθειμένοι να σκλαβωθούμε.

Πρέπει να ξυπνήσουμε. Όλα αυτά είναι σικέ, και ψεύτικα. Όλα είναι μια οργανωμένη απάτη. Είμαστε θύματα ενός πελώριου ψυχολογικού πειράματος χειραγώγησης, που το πραγματοποιούν κάποιοι εγκληματίες, με την συναίνεση των εκλεγμένων ηγετών μας. Πρόκειται για μια εγκληματική πράξη σε μεγάλη κλίμακα. Και ίσως για την μεγαλύτερη εξαπάτηση των λαών, όλων των εποχών.

The Blotch

http://theblotch.com/wordpress/?p=1734

Πολλαπλό «χτύπημα» στην καρδιά της Ευρωζώνης

Πολλαπλό «χτύπημα» στην καρδιά της Ευρωζώνης κατάφερε η Standard & Poor’s προχωρώντας αργά το βράδυ της Παρασκευής σε υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας μιας σειράς ευρωπαϊκών χωρών.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του οίκου, που δημοσιοποιήθηκε αφού ολοκληρώθηκε και η συνεδρίαση της Wall Street, η Γαλλία και η Αυστρία υποβαθμίζονται κατά μία βαθμίδα, χάνοντας όμως έτσι την κορυφαία αξιολόγηση (ΑΑΑ), γεγονός που αναμένεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις και στην προσπάθεια ανάταξης της ευρωπαϊκής οικονομίας συνολικά, από τη στιγμή που Γαλλία και Γερμανία αποτελούν τους κύριους χρηματοδότες – «εγγυητές» του Μηχανισμού Σταθερότητας (EFSF) και η αρνητική αυτή εξέλιξη με πρωταγωνίστρια τη Γαλλία απειλεί την ίδια τη δυναμική και πάντως σίγουρα τη ‘δύναμη πυρός’ του Ταμείου! Mάλιστα και οι προοπτικές της γαλλικής οικονομίας (outlook) χαρακτηρίζονται από τους αναλυτές του αμερικανικού οίκου ως αρνητικές!

Παράλληλα η S&P υποβάθμισε κατά δύο κλίμακες την Ιταλία, (από Α σε ΒΒΒ+) όπως και την Ισπανία (από ΑΑ- σε Α) και την Πορτογαλία (στην κλίμακα ΒΒ, με δυο λόγια σε junk!).

Γερμανία, Ολλανδία, Φινλανδία και Λουξεμβούργο διατηρούν την ανώτατη πιστοληπτική τους θέση καθώς η S&P διατηρεί αμετάβλητη την αξιολόγησή τους, πλην όμως για όλες τις χώρες εκτός από τη Γερμανία ο οίκος διατηρεί πλέον αρνητικές προοπτικές (outlook) κάτι που μπορεί να μεταφραστεί σε πιθανή υποβάθμισή τους σε βάθος 12 έως 18 μηνών!

Οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων πολιτικών ταγών στην δραματική αυτή εξέλιξη ποικίλλουν. Πρώτος όλων αντέδρασε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Φρανσουά Μπαρουάν ο οποίος δήλωσε ότι η υποβάθμιση δεν ισοδυναμεί με καταστροφή, εκτιμώντας παράλληλα ότι είναι ικανοποιητική και η αξιολόγηση με "ΑΑ+".

Ο κ. Μπαρουάν, επιβεβαίωσε ότι η Γαλλία είχε προειδοποιηθεί ότι θα υποβαθμιστεί κατά μια βαθμίδα και ανέφερε πως ο Πρόεδρος Σαρκοζί συγκάλεσε σύσκεψη με τους υπουργούς του και δεσμεύτηκε να προωθήσει και να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις και αναπτυξιακές πολιτικές.

H Γερμανίδα Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ αρνήθηκε να σχολιάσει τις υποβαθμίσεις, τονίζοντας ότι θα το πράξει όταν θα έχει τα πλήρη στοιχεία. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από την πλευρά του υποβάθμισε στις δηλώσεις του τη σημασία των υποβαθμίσεων της S&P. Μιλώντας στο δίκτυο RTL τόνισε ότι «δεν πρέπει να υπερεκτιμούμε τις αποφάσεις των οίκων αξιολόγησης» για να συμπληρώσει πως «δεν είναι νέο ότι υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα στις αγορές αναφορικά με την ευρωζώνη».

Αντιθέτως λάβρος και … εριστικός εμφανίστηκε ο εκ των επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών της Άγκελα Μέρκελ, κύριος Μίχαελ Φουκς. Ο οποίος αφού αρχικά δήλωσε ότι οι οίκοι αξιολόγησης παίζουν πολιτικά παιχνίδια και οι υποβαθμίσεις εξυπηρετούν πολιτικά συμφέροντα, στη συνέχεια απαίτησε (!) από την S&P να υποβαθμίσει και την Μ. Βρετανία και τις ΗΠΑ που είναι και οι δύο υπερχρεωμένες χώρες!

Σε κάθε περίπτωση μετά και τις δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ωρών ο πλήρης κατάλογος των ευρωπαϊκών κρατών που διατηρούν την ανώτατη δυνατή πιστοληπτική αξιολόγηση από την S&P έχει ως εξής:

Ελβετία, Σουηδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία, Γερμανία και Βρετανία.

http://pontikopagida.blogspot.com/2012/01/blog-post_2073.html

Τσουνάμι πιέσεων προς τη Λευκωσία - Εφτά χώρες της ΕΕ προσπαθούν να σώσουν την Τουρκία!

Στη μέγγενη των πιέσεων από εφτά χώρες βρίσκεται η Λευκωσία, προκειμένου να προσυπογράψει την εγκαθίδρυση μιας νέας επικίνδυνης διαδικασίας διάσωσης και αναζωογόνησης της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας! 

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», Βρετανία, Σουηδία, Φινλανδία, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία και Πολωνική Προεδρία, πιέζουν την κυπριακή Κυβέρνηση προκειμένου να συγκατανεύσει στην πολυδιαφημιζόμενη «θετική ατζέντα», προκειμένου να της παραχωρήσουν δύο φραστικά «ανταλλάγματα» στο κείμενο των Συμπερασμάτων.


Τα υποτιθέμενα «ανταλλάγματα» που θα αποκομίσει η Λευκωσία εάν υποκύψει στις πιέσεις των «7», υπενθυμίζουν απλώς τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών-μελών και εκφράζουν απογοήτευση γιατί η Τουρκία θα παγώσει τις σχέσεις με την Κυπριακή Προεδρία το δεύτερο εξάμηνο του 2012. Τα «ανταλλάγματα» προς τη Λευκωσία είναι τουλάχιστον ανεπαρκή, αφού δεν συνεπάγονται κανένα πολιτικό κόστος για την Άγκυρα, η οποία θα συνεχίζει ανενόχλητη την ευρωπαϊκή της πορεία μέσα από τη νέα διαδικασία της «θετικής ατζέντας».


Το εκβιαστικό δίλημμα που θέτει ενώπιον της Λευκωσίας η ομάδα των «7», αντανακλάται στο τρίτο προσχέδιο Συμπερασμάτων, το οποίο ετοίμασε η Πολωνική Προεδρία κατόπιν υποδείξεων του Λονδίνου, και αναμένεται να αποτελέσει τη βάση μιας σκληρής διαπραγμάτευσης, σήμερα το απόγευμα, στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων, με τη συμμετοχή της ΥΠΕΞ Ερατούς Κοζάκου Μαρκουλλή.

Το τρίτο προσχέδιο, το οποίο εξασφάλισε ο «Φ», προνοεί την «παραχώρηση» προς τη Λευκωσία των εξής δύο παραγράφων, υπό την αίρεση αποδοχής της «θετικής ατζέντας», για διάσωση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Σημειώνεται ότι οι δύο παράγραφοι έχουν τοποθετηθεί σε αγκύλες και η «παραχώρησή» τους από τη Λευκωσία προϋποθέτει την καταβολή πολλαπλάσιου κόστους εκ μέρους της κυπριακής Κυβέρνησης και την προσυπογραφή της «θετικής ατζέντας», η οποία εγκαθιδρύει τη νέα «συμπληρωματική» διαδικασία προώθησης της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας.

http://www.philenews.com/digital/ 

VIDEO: ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ Η ΙΤΑΛΙΔΑ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Σε κλάματα ξέσπασε η Ιταλίδα υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων Έλσα Φορνέρο, όταν άρχισε να μιλά για τις θυσίες του λαού και ειδικά των συνταξιούχων...

"Λυπάμαι. Οι άνθρωποι που εργάζονται δεν έχουν άλλα χρήματα να δώσουν. Ως αποτέλεσμα, το όριο συνταξιοδότησης αυξάνεται για τις γυναίκες στα 62 χρόνια και για τους άνδρες στα 65. Επίσης, δεν έχουμε την πολυτέλεια να σας δίνουμε κάθε χρόνο αυξήσεις στο ύψος του πληθωρισμού", ήταν τα λόγια της πριν ξεσπάσει σε κλάματα, η υπουργός Εργασίας της Ιταλίας Έλσα Φορνέρο.

Τα λόγια της υπουργού έχουν κάνει τον γύρο του διαδικτύου τη στιγμή που ανακοίνωνε πως τον επόμενο χρόνο θα "παγώσουν" οι συντάξεις, στο πλαίσιο των μέτρων ύψους 24 δις, που λαμβάνει η κυβέρνηση Μόντι στην Ιταλία. Δίπλα στην υπουργό βρισκόταν ο ίδιος ο Μόντι...

http://xronika05.blogspot.com/2011/12/video_9860.html

Financial Times: Μεγάλο κραχ και πόλεμος!

Για «απρόβλεπτες συνέπειες» είχαν κάνει λόγο η καγκελάριος Μέρκελ και ο πρόεδρος Σαρκοζί όταν, μιλώντας στον Ιταλό πρωθυπουργό Μάριο Μόντι, αναφέρθηκαν σε θάνατο του ευρώ από ενδεχόμενη κατάρρευση της Ιταλίας.

Οι Financial Times δεν είναι τόσο… διπλωματικοί από την άλλη. Η έγκυρη οικονομική εφημερίδα σε ένα δραματικό δημοσίευμα κάνει λόγο για καταστάσεις Μεγάλου Κραχ και χρησιμοποιεί όρους όπως «κατακλυσμός» και «παγκόσμιος πόλεμος» περιγράφοντας το κρίσιμο σταυροδρόμι στο οποίο βρίσκεται η Γηραιά Ήπειρος.

Σαρκοζί: Η ειρήνη στην Ευρώπη των τρομερών πολέμων εξασφαλίζεται από το ευρώ
Ήταν ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος που... τόνισε πρόσφατα, όπως υπενθυμίζει η εφημερίδα, ότι η Ευρώπη θα εκραγεί. Μόνο που ήταν ακόμα πιο ευθύς: «Το ευρώ είναι η ασφάλεια της ειρήνης σε μία ήπειρο όπου έχουν συμβεί τρομεροί πόλεμοι». Δηλαδή, κατά τον ίδιο τον Γάλλο πρόεδρο, τίποτα δεν αποκλείει να ζήσουμε στιγμές Παγκοσμίου Πολέμου, αν καταρρεύσει το ευρώ!

«Έρχεται η Μεγάλη Ύφεση του ’30 σε μοντέρνα εκδοχή»
«Το ρίσκο μιας βαθύτατης οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη είναι σοβαρό» τονίζει η οικονομική εφημερίδα, μιλώντας ανοικτά για νέα Μεγάλη Ύφεση, νέο Μεγάλο Κραχ: «Η απειλή των χρεοκοπιών και της διάλυσης της ευρωζώνης γίνεται ολοένα και πιο πιθανή. Και μαζί με αυτήν, ως επακόλουθο η κατάρρευση των τραπεζών, ο ολοκληρωτικός πανικός, η τεράστια ύφεση και η μαζική ανεργία. Θα ήταν κάτι σαν την μοντέρνα εκδοχή της Μεγάλης Ύφεσης» αναφέρουν οι Financial Times.

«Θα απειληθεί η Δημοκρατία»
Ο τρόμος είναι έντονος για τις συνέπειες μιας ενδεχόμενης κατάρρευσης του κοινού νομίσματος. Η βρετανική εφημερίδα επισημαίνει ότι ένα νέο Μεγάλο Κραχ μπορεί να απειλήσει ευθέως τη Δημοκρατία στην Ευρώπη, φέρνοντας ουσιαστικά μνήμες δικτατορίας (ενδεχομένως και ναζισμού), μαύρων σελίδων δηλαδή της ιστορίας που όλοι πίστευαν και πιστεύουν ότι έχουν περάσει ανεπιστρεπτί!

«Μια μοντέρνα εκδοχή του Μεγάλου Κραχ θα επιφέρει μια πολιτική άνοδο σε μια νέα γενιά εθνικιστών στην Ευρώπη σε ένα φόντο οικονομικού χάους και διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εντάσεις θα αυξηθούν στην Ευρώπη ενώ θα χειροτερεύσει δραματικά το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα» αναφέρει το δημοσίευμα, κάνοντας λόγο στη συνέχεια και για μια συνεχώς αναπτυσσόμενη Κίνα που θα αντιμετωπίσει μία αποδυναμωμένη Αμερική, όπου ενδεχομένως και στις 2 χώρες θα έχει επίσης συμβεί μία σημαντική άνοδος του εθνικισμού λόγω της οικονομικής κρίσης.

Εν συντομία, οι Financial Times περιγράφουν απίστευτα σενάρια, που παραπέμπουν σε αφηγήσεις καταστάσεων (οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών) πριν από Παγκόσμιους Πολέμους…

http://apneagr.blogspot.com/2011/11/financial-times.html#ixzz1fJT7l2k0

Οι Γάλλοι χαρακτηρίζουν τους Παπαδήμο,Μόντι,Ντράγκι "κυβέρνηση Goldman Sachs Ευρώπης"!!!

Τι ενώνει τον Λουκά Παπαδήμο, τον Μάριο Ντράγκι και τον Μάριο Μόντι; 















Η γνωστή γαλλική εφημερίδα "Monde" αναρωτιέται και δίνει τη δική της απάντηση ταυτοχρόνως, και τους χαρακτηρίζει κυβέρνηση Goldman Sachs Ευρώπης! 


Επισημαίνει ότι επί χρόνια ανήκαν στο διευθυντήριο της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας και είχαν δημιουργήσει ένα μοναδικό δίκτυο επιρροής.


Σύμφωνα με το δημοσίευμα επέστρεψαν στο προσκήνιο της επικαιρότητας πρόσφατα, σχεδόν ταυτόχρονα. Ο Μόντι ανέλαβε την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και με διαφορά δύο ημερών ο Παπαδήμος έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο  Μόντι της Ιταλίας.


Σύμφωνα με την εφημερίδα, το διευθυντήριο είχε ιεραρχία. Επικεφαλής ήταν ο Ντράγκι που ήταν αντιπρόεδρος της εταιρείας από το 2002 έως το 2005 και το όνομά του ενεπλάκη στο «μεγείρεμα» του ελληνικού χρέους.


Ο Μόντι, κατείχε τη θέση του διεθνούς συμβούλου από το 2005 ενώ ο Παπαδήμος,«συμμετείχε στην επιχείρηση των ψεύτικων λογαριασμών που έφτιαξε η Goldman Sachs».


Επίσης, στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι «διαχειριστής του ελληνικού χρέους ήταν επίσης ο Πέτρος Χριστοδούλου, ένας πρώην trader της εταιρίας».


Η ονοματολογία όμως δεν σταματά εκεί, καθώς υπάρχουν και άλλα ονόματα, των Ότμαν Ίσινγκ, του πρώην προέδρου της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας και του Τζιμ Ο' Νιλ , πρόκειται για τον άνθρωπο που είπε πρώτος ουσιαστικά τον όρο BRICS, αναφερόμενος στις αναδυόμενες οικονομίες –Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική.


Ένα ακόμα όνομα που ακούγεται είναι αυτό του Πολ Ντέιτον, ο οποίος είχε διατελέσει επί 22 χρόνια μέλος της Goldman Sachs, ενώ σήμερα είναι ο επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το 2012. 


Παρά τα όσα ακούγονται και γράφονται όλοι τους αρνούνται κατηγορηματικά οποιαδήποτε σχέση με το διευθυντήριο της αμερικανικής εταιρείας.


Στο άρθρο επισημαίνει ακόμα πως το δίκτυο επιρροής που είχε «χτίσει» η Goldman Sachs έδειξε την ισχύ του πριν την το αναταραχή που προκάλεσε η κρίση του 2008 στις αγορές, καθώς αμέσως μετά έχασε την αποτελεσματικότητά του. 


Υπενθυμίζεται πάντως από την εφημερίδα πως υπήρξαν περιπτώσεις όπου οι μέθοδοι της Goldman Sachs έκαναν τη δουλειά τους, όπως συνέβη στην ελληνική περίπτωση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΙ: Κατοχική κυβέρνηση Bilderberg, Τριμερούς Επιτροπής, Rockefeller έχουμε στην Ελλάδα!

Τα τελευταία πέντε εικοσιτετράωρα η Ελλάδα και η γειτονική Ιταλία, δύο χώρες με οικονομικά προβλήματα και πολιτικά αδιέξοδα, όλως περιέργως παρακολουθούν τις εξελίξεις να καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα.

Δύο στελέχη της «Τριμερούς Επιτροπής» μιας πανίσχυρης διεθνούς οργάνωσης με παγκόσμια δραστηριότητα από το 1973, στελεχωμένη από την ελίτ της διεθνούς οικονομίας, με επιχειρηματίες και οικονομολόγους, τραπεζίτες και νομικούς ανώτατου βεληνεκούς, δύο οικονομικοί παράγοντες με καριέρα σε κεντρικές τραπεζικές θέσεις, αναλαμβάνουν το τιμόνι των χωρών τους ως πρωθυπουργοί. Να σημειωθεί ότι και οι δύο δεν έχουν εκλεγεί.

Λουκάς Παπαδήμος

Επίσης και οι δύο εμφυτεύονται με την δραστική παρέμβαση των ισχυρών χωρών της Ευρώπης. Ο Λουκάς Παπαδήμος και ο Μάριο Μόντι είναι «σωτήρες», «Μεσσίες» ή απλά υλοποιούν προειλημμένες αποφάσεις συγκεκριμένων κέντρων;

Η ιστορία που ακολουθεί είναι διδακτική. Η συνέντευξη που παραχώρησε στη «zougla.gr» ένα μέλος της «Τριμερούς Επιτροπής» ενώ βρισκόταν σε συνάντηση αυτής της κλειστής οργάνωσης στη Χάγη, είναι από τις σπάνιες που καταγράφονται και που έχουν σχέση με τις δραστηριότητες της «Τριμερούς».

Ένα είναι, ωστόσο, το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί. Τίποτε δεν είναι τυχαίο σε αυτήν την αλληλουχία γεγονότων που διαμόρφωσαν το τρέχον σκηνικό. Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος να ηγείται της ελληνικής κυβέρνησης και ο Μάριο Μόντι να αναλαμβάνει τον σχηματισμό κυβέρνησης στην Ιταλία και όλα

Μάριο Μόντι

αυτά εντός ολίγων ημερών.

Το 1973, μεσούσης της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης, ο ισχυρός άνδρας της αμερικανικής και παγκόσμιας οικονομίας, Ντέϊβιντ Ρόκφελερ, ίδρυσε τη λεγόμενη «Τριμερή Επιτροπή».

Η ιδρυτική πράξη λαμβάνει χώρα στο Τόκιο από την 21η έως και την 23η Οκτωβρίου. Η πρόταση για την ίδρυση της Τριμερούς κατατέθηκε από τον ισχυρό άνδρα της Αμερικής την προηγούμενη χρονιά, το 1972, κατά την ετήσια συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντερμπέργκ (Bilderberg) και έγινε αποδεκτή.

Η «γέννεση» της Τριμερούς λαμβάνει χώρα μέσα από τα «σωθικά» της Λέσχης Bilderberg, η οποία τον Οκτώβριο του 1973 συνεδριάζει στο Τόκιο. Κατά τον Ρόκφέλερ υπήρχε άμεση ανάγκη να ενσωματωθεί και η Ιαπωνία στον σκληρό πυρήνα της Λέσχης η οποία θα συζητούσε και θα αποφάσιζε την πορεία της Οικονομίας και της Πολιτικής σε πλανητικό επίπεδο. Η Λέσχη Bilderberg, δηλαδή η «μήτρα», μέχρι τότε κάλυπτε την ανάγκη αυτή μόνον για την περιοχή της Βορειοατλαντικής κοινότητας, Βόρειος Αμερική – Ευρώπη.

Η πρώτη συνεδρίαση σε πλήρη σύνθεση της Τριμερούς πραγματοποιείται το 1976 στο Κιότο της Ιαπωνίας. Λίγο πριν από τη λήξη του πολέμου του Βιετνάμ και με δεδομένη την επερχόμενη «νέα τάξη πραγμάτων», με τη Σοβιετική ένωση να περνά σε ένα νέο στάδιο διεθνούς επιρροής που θα κατέληγε στην εμπλοκή της στην Αγκόλα, τη Μοζαμβίκη, το Αφγανιστάν κ.λπ., ο Ροκφέλερ επιχειρεί να προσεγγίσει τη παγκόσμια διακυβέρνηση μέσω ενός μοντέλου «τεχνοκρατικού εξορθολογισμού» παρακάμπτοντας τα θεσπισμένα – συνταγματικά καθιερωμένα κρατικά όργανα και θεσμούς. Στην Τριμερή συμμετέχουν τρία σύνολα. Η Βόρειος Αμερική, η Ευρώπη και η Ιαπωνία (μόνη χώρα από την Ασία). Πρόκειται για τον πρώην «Δυτικό Κόσμο».

Ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ, επικεφαλής του Ομίλου Chase Manhattan επηρεάζεται από έναν άνθρωπο ο οποίος αποκτά σταδιακά σημαντική διεθνή επιρροή. Συγγραφέας του βιβλίου «In between two ages» είναι αυτός που «συνιστά» την υλοποίηση της ιδέας «Τριμερής Επιτροπή».

Ο δημοσιογράφος, Bill Moyers, γράφει το 1980 : «David Rockefeller is the most conspicuous representative today of the ruling class, a multinational fraternity of men who shape the global economy and manage the flow of its capital...Private citizen David Rockefeller is accorded privileges of a head of state...He is untouched by customs or passport offices and hardly pauses for traffic lights».

Με απλά λόγια, ο κ. Ροκφέλερ είναι υπεράνω θεσμών, κυβερνήσεων, κρατικών δομών. Διασφαλίζει την απρόσκοπτη ροή των κεφαλαίων του. Διαμορφώνει την εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομίας!



Πρώτος επικεφαλής της Τριμερούς τοποθετείται ο κ. Ζμπίγκνιου Μπρεζίνκσι, δεξί χέρι του προέδρου Τζίμι Κάρτερ, ισχυρότατος παράγων στην διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Από την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου και μετά, αν όχι ήδη από καιρό, ο προσανατολισμός της Τριμερούς αλλάζει.

Άλλωστε, και ο κόσμος άλλαξε. Στον πυρήνα, ωστόσο, της Τριμερούς παραμένει και ενισχύεται η έννοια της παγκόσμιας διακυβέρνησης μέσω των τεχνοκρατών. Μα τι είναι οι τεχνοκράτες αυτοί; Πρόκειται για την τραπεζική και επιχειρηματική ελίτ που διαμορφώνει οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές, ελέγχει και προωθεί την παραγωγή πανεπιστημιακής γνώσης, συμμετέχει στον έλεγχο της θρησκευτικής δραστηριότητας με άξονα τον θρησκευτικό «αντιδογματισμό» (αν και το 1983 ο Ποντίφικας «ευλόγησε» δημόσια μάλιστα τις εργασίες της Τριμερούς) και τέλος συμμετέχει στην δυναμική διαμόρφωση πολιτικών συσχετισμών.

Εχθρός των συντηρητικών - θρησκευτικού τύπου δογματισμών, η Τριμερής βασίζει την ισχύ της στο διεθνές τραπεζικό σύστημα, στη χρηματοπιστωτική αγορά και στη δύναμη των καρτέλ των πολυεθνικών. Η σύνθεση της Τριμερούς αποτελείται από τρία υποσύνολα. Τα 170 μέλη που προέρχονται από την Ευρώπη, 120 από την Βόρειο Αμερική και πάνω από 100 πλέον που προέρχονται από τον χώρο του Ειρηνικού και της Ασίας.


H σημερινή ηγεσία της Τριμερούς: Από αριστερά: Mario Monti (Ευρώπη) Josesh S. Nye Jr (HΠΑ) και Υotaro Kobayashi (Ειρηνικός-Ασία)

Η ώρα των μελών της Τριμερούς

Ποια πρόσωπα της επικαιρότητας συμμετέχουν στην «Τριμερή»; Μία πρώτη γεύση θα είναι αρκετή για να εξηγήσει κάποιος τις σύνθετες καταστάσεις που βιώνει η Ελλάδα, η Ευρωζώνη και η διεθνής οικονομία. Ας επικεντρωθεί ωστόσο το ενδιαφέρον στα απολύτως «δικά μας».

«Τα πρόσωπα»

Ο Μάριο Μόντι, επιφανής Ιταλός οικονομολόγος, επίτροπος στην Κομισιόν. Είναι ο επικεφαλής (πρόεδρος) του Ευρωπαϊκού Τμήματος της Τριμερούς. Μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της οργάνωσης. Προωθείται ως νέος πρωθυπουργός στην υπό οικονομική κρίση Ιταλία.

Ο Λουκάς Παπαδήμος, μέλος της Τριμερούς. Επεβλήθη ως πρωθυπουργός στην -υπό οικονομική κατάρρευση- Ελλάδα.

Οι «εκλεκτοί»

Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας είναι αρκετοί εκείνοι που επέλεξαν, στη συνέχεια διεκδίκησαν και τέλος κατάφεραν, με αντίτιμο βεβαίως την πιστή εφαρμογή του καταστατικού της Τριμερούς, να γίνουν μέλη της οργάνωσης.

Έχουμε λοιπόν: 

Τον πρώην πρόεδρο της Κύπρου Γ. Βασιλείου. Συμμετέχει στην εκτελεστική επιτροπή της Τριμερούς. Επιχειρηματίας, πρώην κομμουνιστής. Πρώην βασικός συνομιλητής με την Ε.Ε. για την ένταξη της Κύπρου. Βασικός συνομιλητής για τη λύση του Κυπριακού (σχέδιο Βασιλείου).

Τον Λουκά Παπαδήμο, ο οποίος από την Τετάρτη 10 Νοεμβρίου είναι και πρωθυπουργός. Τραπεζίτης, καθηγητής στο Χάρβαρντ. Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Πρώην διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος. Συνεργάστηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Γιώργο Γεννηματά, τον Κώστα Σημίτη. Απόφοιτος Κολλεγίου Αθηνών.

Τον Οδυσσέα Κυριακόπουλο, επιχειρηματία, πρώην πρόεδρο του ΣΕΒ, απόφοιτο του Κολλεγίου Αθηνών.

Τον Αλέξη Παπαχελά. Διευθυντή της εφημερίδας «Καθημερινή», απόφοιτο του Κολλεγίου Αθηνών.

Τον Παναγιώτη Βουρλούμη. Συμμετέχει στην εκτελεστική επιτροπή της Τριμερούς. Ανώτερο (πρόσφατα) στέλεχος του Ομίλου Rothschild, πρώην πρόεδρος του ΟΤΕ, πρώην στέλεχος της Alpha Bank.


(Από αριστερά: Γιώργος Βασιλείου, Παναγιώτης Βουρλούμης , Οδυσσέας Κυριακόπουλος, Αλέξης Παπαχελάς)

Το «σύστημα»

Το 1980, ένας ακροδεξιός βουλευτής στο αμερικανικό Κογκρέσο, ο Λόρενς Μακντόναλντ, αποφασίζει να

O Larry McDonald

 αποκαλύψει τις δραστηριότητες της Τριμερούς. Συγγράφει έκθεση και την παραπέμπει στο αμερικανικό Κοινοβούλιο για περαιτέρω έρευνα. Ο Μακντόναλντ αποτελεί τμήμα, αν όχι σημαία, του αντικομμουνισμού. Ωστόσο, εκθέτει τους Ροκφέλερ και καταγγέλλει σχέδιο παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Είναι περίεργο, όμως, πως στην ίδια καταγγελία καταλήγει και ένας γνωστός εκπρόσωπος της κυνηγημένης αμερικανικής Αριστεράς. Ο Νόαμ Τσόμσκι, ο καθηγητής συγκριτικής γλωσσολογίας, με τον αιχμηρό λόγο και τη σαφή προοδευτική του στάση καταγγέλλει με τη σειρά του τους σκοπούς της Τριμερούς.

O καθηγητής Noam Chomsky

Το 1983 ο Μακντόναλντ σκοτώνεται πάνω από τη Σαχαλίνη. Ήταν επιβάτης της μοιραίας πτήσης KAL 007, του κορεατικού Τζάμπο που κατέρριψαν οι Σοβιετικοί. Το τι επακολούθησε είναι γνωστό.

Αργότερα εκδίδεται ένα σύγγραμμα με τίτλο «No Apologies» του Coldwater, στο οποίο συγκεντρώνονται όλες οι κριτικές και γενικότερα οι προσεγγίσεις γύρω από την «Τριμερή Επιτροπή».


Από τότε μέχρι σήμερα, στην οργάνωση των Ροκφέλερ εισήλθαν η Ολμπράιτ (υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α.), ο περίφημος υπουργός Εξωτερικών της Ε.Ε. Χαβιέ Σολάνα, ο Τζον Νεγροπόντε πρώην υπεύθυνος Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ, πρέσβης, υφυπουργός κ.α ή ο Λουξεμβουργιανός Σαντέρ, πρώην πρωθυπουργός και ανώτατος αξιωματούχος της ΕΕ, ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Μπίλντ κλπ.



Συμμετέχει επίσης ένα μεγάλος μέρος της πανεπιστημιακής επιστημονικής ελίτ των Η.Π.Α., της Ευρώπης και της Ιαπωνίας αλλά και άλλων πλέον χωρών από την Ινδονησία έως την Τουρκία. Συμμετέχουν εξέχοντες νομικοί και επιφανή στελέχη της διεθνούς τραπεζικής κοινότητας. Μέλος και πρώην διοικητής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Άλαν Γκρίνσπαν ,ο Χένρυ Κίσσινγκερ, γνωστοί πολιτικοί ευρωπαϊκών χωρών, ανώτερα στελέχη πολυεθνικών και πετρελαϊκών εταιρειών και… αυτό αν είναι εξέλιξη, κυβερνητικά, τραπεζικά και επιστημονικά στελέχη από τις πρώην Ανατολικές χώρες διότι ο κόσμος όντως άλλαξε άρδην.


John Negreponte                                   Madeline Albright

Ο κατάλογος είναι μακρύς. Το συμπέρασμα βραχύτατο. Η Τριμερής αποτελεί την παγκόσμια δεξαμενή στελεχών για την επάνδρωση ομάδων κρούσης και ειδικών αναγκών (Μόντι και Παπαδήμος), στελέχωση τραπεζικών ομίλων, στελέχωση των κέντρων πολιτικής επικοινωνίας, τη διαμόρφωση εσωτερικών και ευρύτερων συσχετισμών παγκοσμίως.

Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, η «Μήτρα»!

O Henry Kissinger σε παλαιότερη συνάντηση της Λέσχης

Η περίφημη και επίκεντρο ενδιαφέροντος, συνομωσιολογικού ή πολιτικού περιεχομένου, Λέσχη, πρωτοσυνεδρίασε το 1954 στην τοποθεσία Μπίλντεμπεργκ (κοντά στο Άρνεμ), στην Ολλανδία. Ήταν αποτέλεσμα πρωτοβουλιών ευρωπαίων συντηρητικών και υπερσυντηρητικών πολιτικών της εποχής οι οποίοι ανησύχησαν σφόδρα για την κλιμάκωση του αντιαμερικανισμού στην Ευρώπη και αποφάσισαν να συζητηθεί το ζήτημα προκειμένου να ανατραπεί το αντιαμερικανικό κλίμα. Με αναμφισβήτητο ψυχροπολεμικό χαρακτήρα, καθιερώθηκε έκτοτε ως ετήσια συνάντηση υψίστης σημασίας με προσκεκλημένους αποκλειστικά από την Αμερική και την Ευρώπη και εξελίχθηκε σε Forum διαμόρφωσης πολιτικής και οικονομικής τακτικής και επιλογής μακροπρόθεσμων στρατηγικών.

Η «Λέσχη» κλειστή και εξαιρετικά «ολιγομίλητη» συγκεντρώνει από τότε την επιχειρηματική, τραπεζική και πολιτική αφρόκρεμα των ΗΠΑ κυρίως και της Ευρώπης, με προτεινόμενες και ελεγχόμενες πάντα προσκλήσεις σε...τρίτα πρόσωπα τα οποία στην συνέχεια ανάλογα με τις θέσεις που κατέχουν ενσωματώνονται στον κύριο κορμό της Λέσχης. Η Βορειοατλαντική πολιτική και επιχειρηματική ελίτ καθώς και επιλεγμένοι επιστήμονες, δημοσιογράφοι ακόμη και διανοούμενοι, προσκαλούνται να εκθέσουν απόψεις και γνώμες.

Προφανώς οι συναντήσεις αυτές καταλήγουν στην υιοθέτηση συμπερασμάτων. Τα συμπεράσματα αυτά προωθούνται προς υλοποίηση αν και εφόσον κριθούν εφαρμόσιμα. Η υιοθέτηση συμπερασμάτων μπορεί να είναι βραχυπροθέσμου (Γιουγκοσλαβία επί παραδείγματι) , μεσοπροθέσμου ( χρηματοπιστωτική κρίση) ή μακροπροθέσμου χαρακτήρα (σχέσεις Δύσης – Κίνας ή ένταξη ή όχι της Ρωσίας σε δυτικούς μηχανισμούς κ.α.).

Η λέσχη προηγήθηκε χρονικά της «Τριμερούς». Ο ιδρυτής της «Τριμερούς» Ντέιβιντ Ρόκφελερ ανεδείχθη στην πορεία ως θεσμικός σύμβουλος της Λέσχης. Ενεργά μέλη της «Τριμερούς» προσκαλούνται περιοδικά ή σταθερά στις συναντήσεις της Λέσχης. Επί της ουσίας πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία. Αυτήν την περίοδο μέλος της «Διοικούσας» της Λέσχης είναι ο κ. Τσούκαλης, καθηγητής και πρόεδρος του ELIAMEP. Μόνιμο μέλος στον σκληρό πυρήνα είναι ο επιχειρηματίας κ. Γιώργος Δαυίδ.

Στις ετήσιες συναντήσεις προσκαλούνται πρωθυπουργοί, υπουργοί και πολιτικά στελέχη χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι μέλη της «Τριμερούς» ή της Λέσχης. (Ακόμη και ο ….Γιώργος Αλογοσκούφης έχει προσκληθεί επί παραδείγματι). Επί πολλά χρόνια ο καθηγητής ιστορίας κ. Καρράς στην Αγγλία (της γνωστής οικογενείας) ήταν μόνιμο ανώτερο στέλεχος της Λέσχης με ενεργή δράση στη διαμόρφωση συνεργατικών – συναινετικών πολιτικών στα Βαλκάνια (βλέπε Σκόπια, ελληνοτουρκικά, διαβαλκανικά, Νοτιοανατολική Ευρώπη – πρώην Ανατολικό Μπλοκ κλπ. Υπήρξαν και πιο συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την διαμόρφωση κλίματος «Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης» στα Βαλκάνια μετά την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου, την σύσταση Ινστιτούτου Βαλκανικών και Ευρωασιατικών μελετών, (Καύκασος, Μέση Ανατολή, Εγγύς Ανατολή, Αραβία, Ισραήλ) με έδρα την Θεσσαλονίκη και με την ανάμιξη ισχυρών παραγόντων (Μπραδήμας επί παραδείγματι κλπ).


(Ντοκουμέντο: Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο 2ος με την «Τριμερή Επιτροπή». Απρίλιος 1983) 

Τι είναι η “Trilateral Commission”;

Η Τριμερής αποτελεί η κατάληξη της φιλοσοφίας της αποδυνάμωσης του κράτους. Δεν πρόκειται για κάποια αντιεξουσιαστική βεβαίως προσέγγιση αλλά για την βεβαιότητα ότι οι ηγεσίες των εταιρειών είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν και να διαχειριστούν τα «τρέχοντα» μεταξύ των οποίων και τις κοινωνίες, αποτελεσματικότερα και άρα φθηνότερα και κυρίως χωρίς περιορισμούς.

Ήταν η περίοδος όπου τα κράτη και το πολιτικό προσωπικό πρόβαλαν, ακόμη, εμπόδια στην άνευ όρων και ορίων επέκταση της ισχύος των ιδιωτικών συμφερόντων των εταιρειών, πολυεθνικών ομίλων και τραπεζών.

Ντέιβιντ Ρόκφελερ

Ο ιδρυτής της Τριμερούς Ντέιβιντ Ρόκφελερ ήταν σαφής «πρέπει να μειωθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Κάποιος πρέπει να αναλάβει αυτά που έκανε η κυβέρνηση και οι εταιρείες φαίνονται να είναι οι οντότητες που είναι πιο λογικό να το κάνουν αυτό».

Στην πορεία απεδείχθη πώς οι κυβερνήσεις και η Πολιτική απώλεσε βαθμηδόν τις εξουσίες που είχε. Η κυριαρχία του τραπεζικού τομέα , η γιγαντιαία ανάπτυξη του παρατραπεζικού τομέα με τους οίκους αξιολόγησης να αποκτούν εξουσίες επιβολής των πορισμάτων τους και διαμόρφωσης σύμφωνα με αυτά των αγορών και παράλληλα η επέκταση πέραν κάθε ορίου της τοξικότητας των τραπεζικών και παρατραπεζικών προϊόντων, η θεσμοποίηση της επέλασης των κερδοσκόπων δηλαδή, όλα τα παραπάνω και καθένα ξεχωριστά, συνετέλεσαν στην οικοδόμηση του σημερινού χρηματοπιστωτικού τοπίου.

Είναι εντυπωσιακό πώς θεωρητικοί όπως ο Χάντιγκτον, ο οποίος αργότερα ασχολήθηκε με το άκρως συντηρητικό αλλά και απειλητικό «Σύγκρουση Πολιτισμών» ,το άγιο δισκοπότηρο της κυριαρχία των Μπους και των ευαγγελιστών προτεσταντών στην αμερικανική πολιτική σκηνή, κατ' αρχήν αποτέλεσαν την θεωρητική αιχμή του δόρατος των προοπτικών της Τριμερούς.

Πολύ αργότερα ορισμένοι δυτικοί διανοούμενοι άρχισαν να ασχολούνται διεξοδικά με την ίδια την λογική του εγχειρήματος Ρόκφελερ αντιλαμβανόμενοι πώς η αμερικανική κοινωνία καταρχάς και οι υπόλοιπες δυτικές κοινωνίες οδηγούνται αναπόφευκτα στην θεσμοποίηση του δημοκρατικού ελλείμματος.

Είναι εκπληκτικό πώς με καθυστέρηση η Ευρώπη, η Γαλλία και η Γερμανία εν πρώτοις, ακολουθούν αυτήν την λογική. Πρόκειται για τους δύο ηγέτες οι οποίοι αναλαμβάνουν την ευθύνη να καθορίσουν στις ευρωπαϊκές «νομαρχίες», την Ελλάδα και την Ιταλία το πότε, το πώς και με ποιόν θα οδηγηθούν σε εκλογές. Είναι χαρακτηριστική μία δήλωση Σαρκοζί. «Θα δείξουμε στην Ελλάδα και την Ιταλία ποιος είναι ο σωστός δρόμος».

Η νέα αυτή τάση στην οποία καταλήγουν Βερολίνο και Παρίσι χρειάζεται και τα πρόσωπα τα οποία θα υλοποιήσουν τα προαπαιτούμενα. Το πείραμα συνεχίζεται με δύο συγκεκριμένους παράγοντες ,και ώ του θαύματος και οι δύο είναι μέλη, το ένα μάλιστα εξέχων, της Τριμερούς. Ο κ. Μάριο Μόντι, του οποίου οι διασυνδέσεις με το σκοτεινό παρελθόν των πρωταγωνιστών του σκανδάλου της Χριστιανοδημοκρατίας «P2» , του μείγματος δηλαδή ακροδεξιάς, μαφίας, καθολικισμού, μασονικής στοάς και τραπεζικής διαφθοράς, αποτελούν αντικείμενο συζήτησης στην Ιταλία, και ο Λουκάς Παπαδήμος , εντελώς συμπτωματικά, βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή της επιχείρησης « Tecnocrati». Τυχαίο;

Η ακαδημαϊκός από την Αυστραλία Σάρον Μπέντερ στο βιβλίο της "Suiting themselves: how corporations drive the global agenda" γράφει: 

Licio Celli επικεφαλής της μασονικής στοάς P2

«H Tριμερής Επιτροπή» είναι ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο δίκτυα εταιρειών μπορούν να συμπεριλάβουν υψηλά ιστάμενους σε κυβερνήσεις και δημόσιες διοικήσεις μέσα στις συμμαχίες τους σα συμμάχους εναντίον της δημοκρατίας. Η TC δημιουργήθηκε για να διαμορφώσει τη δημόσια πολιτική σε μια εποχή που η δημοκρατία έθετε εξοργιστικά εμπόδια στις πολυεθνικές».

Πολλά χρόνια αργότερα και μετά την εκλογή Μπαράκ Ομπάμα, οι δυτικές κοινωνίες επανέρχονται σε σκηνικό σύγκρουσης μεταξύ Πολιτικής και απολιτικών μηχανισμών εξουσίας, στην παρούσα φάση, τον τραπεζικό τομέα. Η Ευρώπη το αντιμετωπίζει καθυστερημένα. Η Αμερική βρέθηκε πιο μπροστά. Το αποτέλεσμα είναι αβέβαιο!

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=417797&cid=6