Πολλαπλό «χτύπημα» στην καρδιά της Ευρωζώνης

Πολλαπλό «χτύπημα» στην καρδιά της Ευρωζώνης κατάφερε η Standard & Poor’s προχωρώντας αργά το βράδυ της Παρασκευής σε υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας μιας σειράς ευρωπαϊκών χωρών.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του οίκου, που δημοσιοποιήθηκε αφού ολοκληρώθηκε και η συνεδρίαση της Wall Street, η Γαλλία και η Αυστρία υποβαθμίζονται κατά μία βαθμίδα, χάνοντας όμως έτσι την κορυφαία αξιολόγηση (ΑΑΑ), γεγονός που αναμένεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις και στην προσπάθεια ανάταξης της ευρωπαϊκής οικονομίας συνολικά, από τη στιγμή που Γαλλία και Γερμανία αποτελούν τους κύριους χρηματοδότες – «εγγυητές» του Μηχανισμού Σταθερότητας (EFSF) και η αρνητική αυτή εξέλιξη με πρωταγωνίστρια τη Γαλλία απειλεί την ίδια τη δυναμική και πάντως σίγουρα τη ‘δύναμη πυρός’ του Ταμείου! Mάλιστα και οι προοπτικές της γαλλικής οικονομίας (outlook) χαρακτηρίζονται από τους αναλυτές του αμερικανικού οίκου ως αρνητικές!

Παράλληλα η S&P υποβάθμισε κατά δύο κλίμακες την Ιταλία, (από Α σε ΒΒΒ+) όπως και την Ισπανία (από ΑΑ- σε Α) και την Πορτογαλία (στην κλίμακα ΒΒ, με δυο λόγια σε junk!).

Γερμανία, Ολλανδία, Φινλανδία και Λουξεμβούργο διατηρούν την ανώτατη πιστοληπτική τους θέση καθώς η S&P διατηρεί αμετάβλητη την αξιολόγησή τους, πλην όμως για όλες τις χώρες εκτός από τη Γερμανία ο οίκος διατηρεί πλέον αρνητικές προοπτικές (outlook) κάτι που μπορεί να μεταφραστεί σε πιθανή υποβάθμισή τους σε βάθος 12 έως 18 μηνών!

Οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων πολιτικών ταγών στην δραματική αυτή εξέλιξη ποικίλλουν. Πρώτος όλων αντέδρασε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Φρανσουά Μπαρουάν ο οποίος δήλωσε ότι η υποβάθμιση δεν ισοδυναμεί με καταστροφή, εκτιμώντας παράλληλα ότι είναι ικανοποιητική και η αξιολόγηση με "ΑΑ+".

Ο κ. Μπαρουάν, επιβεβαίωσε ότι η Γαλλία είχε προειδοποιηθεί ότι θα υποβαθμιστεί κατά μια βαθμίδα και ανέφερε πως ο Πρόεδρος Σαρκοζί συγκάλεσε σύσκεψη με τους υπουργούς του και δεσμεύτηκε να προωθήσει και να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις και αναπτυξιακές πολιτικές.

H Γερμανίδα Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ αρνήθηκε να σχολιάσει τις υποβαθμίσεις, τονίζοντας ότι θα το πράξει όταν θα έχει τα πλήρη στοιχεία. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από την πλευρά του υποβάθμισε στις δηλώσεις του τη σημασία των υποβαθμίσεων της S&P. Μιλώντας στο δίκτυο RTL τόνισε ότι «δεν πρέπει να υπερεκτιμούμε τις αποφάσεις των οίκων αξιολόγησης» για να συμπληρώσει πως «δεν είναι νέο ότι υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα στις αγορές αναφορικά με την ευρωζώνη».

Αντιθέτως λάβρος και … εριστικός εμφανίστηκε ο εκ των επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών της Άγκελα Μέρκελ, κύριος Μίχαελ Φουκς. Ο οποίος αφού αρχικά δήλωσε ότι οι οίκοι αξιολόγησης παίζουν πολιτικά παιχνίδια και οι υποβαθμίσεις εξυπηρετούν πολιτικά συμφέροντα, στη συνέχεια απαίτησε (!) από την S&P να υποβαθμίσει και την Μ. Βρετανία και τις ΗΠΑ που είναι και οι δύο υπερχρεωμένες χώρες!

Σε κάθε περίπτωση μετά και τις δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ωρών ο πλήρης κατάλογος των ευρωπαϊκών κρατών που διατηρούν την ανώτατη δυνατή πιστοληπτική αξιολόγηση από την S&P έχει ως εξής:

Ελβετία, Σουηδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία, Γερμανία και Βρετανία.

http://pontikopagida.blogspot.com/2012/01/blog-post_2073.html

ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΝ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

Οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού στην Γαλικία της Ισπανίας, γύρισαν πλάτη στο ευρώ και πραγματοποιούν τις συναλλαγές τους με το εθνικό τους νόμισμα, την πεσέτα. Το πείραμα γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και έχει βοηθήσει τα καταστήματα και πολλές οικογένειες να «ανασάνουν» εν μέσω της οικονομικής κρίσης.

Στο χωριό Σαλβατέρα ντε Μίνιο, στην Γαλικία της Ισπανίας, οι κάτοικοι ξεκίνησαν τον περασμένο Οκτώβριο να συναλλάσσονται- πειραματικά- με το εθνικό τους νόμισμα, την πεσέτα.

Το πείραμα γνωρίζει μεγάλη επιτυχία αφού πλέον περί τους 50 εμπόρους συμμετέχουν στο «πείραμα» που διοργανώνει o εμπορικός σύλλογος Unes και το χαμόγελο επέστρεψε στα χείλη των επαγγελματιών, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο ειδικός απεσταλμένος της Monde που επισκέφθηκε την περιοχή.

Οι πεσέτες- κέρματα ή χαρτονομίσματα τυπωμένα μετά το 1940- μπορούν να χρησιμοποιηθούν κανονικά για διάφορες αγορές: για μια τηλεόραση, ένα άρωμα, ένα καφέ, με την ίδια ισοτιμία του 2002 (δηλαδή 166,386 πεσέτες=1 ευρώ).

Κάποτες το χωριό βρισκόταν σε τροχιά ανάπτυξης, μέχρι που το χτύπησε η κρίση του 2008. Ένα μεγαλόπνοο σχέδιο για την κατασκευή ενός μεγάλου βιομηχανικού κέντρου που θα προσέλκυε κολοσσούς όπως η Mitsubishi, και η Peugeot, δεν υλοποιήθηκε ποτέ.

Σ' αυτό προστέθηκε και ο ανταγωνισμός από τα μεγάλα εμπορικά και σουπερμάρκετ που βρίσκονται πολύ κοντά, στην πόλη Monçào της Πορτογαλίας η οποία απέχει μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα.

Η τοπική οικονομία παρέλυσε, μέχρι που ήρθε η ιδέα για την πεσέτα.

« Η επιτυχία ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες μας» λέει στην Monde ο Πάμπλο Πίνιο, πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου Unes, αναφέροντας ότι έρχεται κόσμος και από άλλες περιοχές για να συναλλαγεί με πεσέτες που έχουν ξεμείνει σε εξοχικά, σε σεντούκια, κουμπαράδες, ή που κρατούνταν ως ενθύμιο. Μπροστά όμως στην ανάγκη, δεν υπάρχει χώρος για…νοσταλγία, όπως εξηγεί ο πρόεδρος.

Το πείραμα που θα διαρκούσε αρχικά ένα μήνα, πήρε…παράταση δυο φορές και τώρα αναμένεται να παραταθεί εκ νέου ως τις 31 Ιανουαρίου.

Μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί στο χωριό 1 εκατ. πεσέτας, κάτι που θεωρείται πραγματικό «μπόνους» για τους καταστηματάρχες. Και όχι μόνο.

Άλλωστε το ευρώ δεν φαίνεται να έχει κερδίσει την συμπάθεια των ισπανών, αν λάβει κανείς υπόψη γκάλοπ της El Pais, σύμφωνα με το οποίο 70% των Ισπανών πιστεύουν ότι το ευρώ έφερε μικρή ή και καμία βελτίωση στην ζωή τους.

apospasma.gr

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις! Οι δήθεν Σύριοι αντάρτες στη Συρία είναι μέλη της Αλ Κάιντα και μισθοφόροι των ΗΠΑ που πολέμησαν στη Λιβύη τον Καντάφι και "χτύπησαν" τη Μαδρίτη!

Ο Aldelhakim Belhaj, ιστορικός ηγέτης της Αλ Κάιντα στη

 Λιβύη, πρώην στρατιωτικός διοικητής της Τρίπολης,

 τώρα Αρχηγός του Ελευθέρου Συριακού Στρατού.

Μέσω της «αραβικής άνοιξης» και των επεμβάσεων του ΝΑΤΟ, επίσημες ή μυστικές, το Κατάρ προσπαθεί να επιβάλει ισλαμιστές ηγέτες, όπου μπορεί. Η στρατηγική αυτή το οδήγησε όχι μόνο να χρηματοδοτήσει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και να της προσφέρει τον τηλεοπτικό σταθμό  Al-Jazeera, αλλά επίσης να υποστηρίξει τους μισθοφόρους της Αλ Κάιντα. Οι τελευταίοι περιβάλλουν τώρα τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ).  Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή εγείρει σοβαρές ανησυχίες στο Ισραήλ και μεταξύ των υποστηρικτών της «σύγκρουσης των πολιτισμών».

Τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών συγκρούονται για την ερμηνεία των γεγονότων που βυθίζουν τη Συρία στο πένθος. Για τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, μια επανάσταση κλονίζει τη χώρα, στη προέκταση της «αραβικής άνοιξης» και είναι αντικείμενο μιας αιματηρής καταστολής. Αντίθετα, για τη Ρωσία και τη Κίνα, η Συρία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένοπλες συμμορίες από το εξωτερικό.

Η έρευνα που πραγματοποίησε το Δίκτυο Βολταίρος (Voltaire Network) επί τόπου επικυρώνει τη δεύτερη αυτή ερμηνεία [1]. Συλλέξαμε άμεσες μαρτυρίες από επιζώντες των  επιθέσεων αυτών των ενόπλων ομάδων. Οι επιτιθέμενοι περιγράφονται  ως Ιρακινοί, Ιορδανοί ή Λίβυοι,  που αναγνωρίζονται από την προφορά τους, καθώς και Παστούν.

Τους τελευταίους μήνες, ορισμένες αραβικές εφημερίδες, που πρόσκεινται στη  διοίκηση του Αλ Άσαντ ανέφεραν τη διείσδυση στη Συρία 600 έως 1.500 μαχητών από την ισλαμική ομάδα που πολέμησε στη Λιβύη (LIFG) και που  τον Νοέμβριο του 2007 μετονομάστηκε σε Αλ Κάιντα της Λιβύης. Στα τέλη Νοεμβρίου, ο λιβυκός τύπος ανέφερε την προσπάθεια της πολιτοφυλακής του Ζιντάν να συλλάβει τον Abdelhakim Belhaj, σύντροφο του Οσάμα Μπιν Λάντεν [2], ιστορικό ηγέτη της Αλ Κάιντα, που έγινε στρατιωτικός διοικητής της Τρίπολης με τη ευλογία του ΝΑΤΟ [3]. Η σκηνή έλαβε χώρα στο αεροδρόμιο της Τρίπολης, ενώ έφευγε για τη Τουρκία. Τέλος, τουρκικές εφημερίδες ανέφεραν την παρουσία του κ. Belhaj στην τουρκοσυριακή παραμεθόριο.

Αυτοί οι ισχυρισμοί αντιμετωπίζουν την δυσπιστία όλων εκείνων για τους οποίους η Αλ Κάιντα και το ΝΑΤΟ είναι ασυμβίβαστοι εχθροί και που δεν είναι δυνατό να συνεργαστούν. Αντίθετα, ενισχύουν τη θέση που υπερασπίζομαι από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, σύμφωνα με την οποία οι χαρακτηρισμένοι ως Αλ Κάιντα μαχητές είναι μισθοφόροι που χρησιμοποιούνται από τη CIA [4].

Ποιος λέει την αλήθεια;

Για μια εβδομάδα η ισπανική φιλοβασιλική εφημερίδα ABC δημοσίευσε με επεισόδια την ανταπόκριση του φωτογράφου Daniel Iriarte.  O δημοσιογράφος αυτός πλησίασε τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό στα βόρεια της χώρας, ακριβώς στα τουρκικά σύνορα. Έχει ήδη πάρει θέση υπέρ της «επανάστασης» και δεν βρίσκει λόγια αρκετά ισχυρά κατά του «καθεστώς αλ-Άσαντ».

Ο ΕΣΣ έχει πάνω από 20.000 άτομα, σύμφωνα με τον πολιτικό ηγέτη του, τον συνταγματάρχηRiyad Al Asaad, ενώ σύμφωνα με τις συριακές αρχές μόνο μερικές εκατοντάδες. [5] Ωστόσο, στην έκδοση με ημερομηνία Σάββατο 17 Δεκέμβρη 2011, ο Daniel Iriarte αναφέρει μια συνάντηση που τον σοκάρισε. Ενώ οι φίλοι του του ΕΣΣ τον οδηγούσαν σε ένα νέο κρησφύγετο, ο ίδιος βρέθηκε ανάμεσα περίεργων ανταρτών: τρεις Λίβυοι [6].

Ο Al-Mahdi Harati, διοικητής της Ταξιαρχίας της Τρίπολης,

νούμερο 2 του Στρατιωτικού  Συμβουλίου της Τρίπολης,

τώρα πλαισιώσει τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό

Ο πρώτος από αυτούς ήταν ο Mahdial-Hatari, ένας Λίβυος που ζούσε στην Ιρλανδία πριν από την προσχώρησή του στην Αλ Κάιντα. Στο τέλος του πολέμου της Λιβύης, έγινε διοικητής της Ταξιαρχίας της Τρίπολης, έπειτα ο υπ’ αρθμόν 2 του Στρατιωτικού Συμβουλίου της Τρίπολης με επικεφαλής τον Abdelhakim Belhaj. Παραιτήθηκε απ’  αυτή τη θέση, σύμφωνα με ορισμένους, επειδή είχε έρθει σε σύγκρουση με το Μεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο, σύμφωνα με άλλους, επειδή ήθελε να επιστρέψει στην Ιρλανδία της οποίας η σύζυγός του είναι υπήκοος [7]. Στην πραγματικότητα, πήγε στη Συρία.

Πιο παράξενο ακόμα: αυτό το μέλος της Αλ Κάιντα βρισκόταν τον Ιούνιο του περασμένου έτους, μεταξύ των φιλο-Παλαιστίνιων ακτιβιστών επί του τουρκικού πλοίου Mavi Marmara. Πράκτορες πολλών μυστικών υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, είχαν διεισδύσει στον «Στολίσκο της Ελευθερίας» [8]. Τραυματίστηκε και κρατήθηκε αιχμάλωτος για εννέα ημέρες στο Ισραήλ.

Τέλος, κατά τη διάρκεια της Μάχης της Τρίπολης, ο Mahdi al-Harati διοικούσε την ομάδα της Αλ Κάιντα που πολιόρκησε και επιτέθηκε στο ξενοδοχείο Rixos, όπου βρισκόμουν με τους συναδέλφους μου του Voltaire Network και το διεθνή τύπο, και του οποίου το υπόγειο χρησιμοποιούταν ως καταφύγιο για τους ηγέτες της Jamahiriya υπό την προστασία της φρουράς του Khamis Καντάφι [9]. Σύμφωνα με τον τελευταίο, ο Μαχντί αλ-Harati έπαιρνε συμβουλές από Γάλλους αξιωματικούς που βρίσκονταν επί τόπου.

Τον δεύτερο Λίβυο που συνάντησε ο Ισπανός φωτογράφος  μέσα στον ΕΣΣ δεν ήταν άλλος από τον Adem Kikli, έναν άλλο υπολοχαγό του Abdelhakim Belhaj. Τέλος, ο Ντάνιελ Iriarte δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την ταυτότητα του τρίτου Λιβύου με το όνομα Fouad.

Αυτή η μαρτυρία επιβεβαιώνει αυτό που γράφουν οι  αντισυριακές αραβικές εφημερίδες για αρκετές εβδομάδες: ο ΕΣΣ πλαισιώνεται από τουλάχιστον 600 «εθελοντές» της Αλ Κάιντα της Λιβύης [10]. Η όλη επιχείρηση διευθύνεται από τον Abdelhakim Belhaj προσωπικά με τη βοήθεια της κυβέρνησης Ερντογάν.

Πώς να εξηγήσουμε ότι μια εφημερίδα τόσο αντι-Άσαντ όπως η ABC αποφάσισε να δημοσιεύσει τη μαρτυρία του ειδικού απεσταλμένου της ο οποίος  εμφανίζει τις βρώμικες μεθόδους του ΝΑΤΟ και επιβεβαιώνει τη συριακή κυβερνητική θέση της ένοπλης αποσταθεροποίησης; Αυτό συμβαίνει γιατί  εδώ και μια εβδομάδα, ορισμένοι ιδεολόγοι της σύγκρουσης των πολιτισμών δεν αποδέχονται αυτό το  σύστημα που ενσωματώνει ισλαμιστές εξτρεμιστές στη στρατηγική του «ελεύθερου κόσμου».

Καλεσμένος από τον μπλογκ CNBC [11], ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας Χοσέ Μαρία Αθνάρ αποκάλυψε ότι ο Abdelhakim Belhaj ήταν ύποπτος για εμπλοκή στις επιθέσεις της 11^ηςΜαρτίου 2004 στη Μαδρίτη [12], επιθέσεις που έθεσαν τέλος στη πολιτική καριέρα του Αθνάρ.

Ο Σεΐχης Ali Salabi, πνευματικός ηγέτης της Αλ Κάιντα

στη Λιβύη, μέντορας του Abdelhakim Belhaj,

και ο ισχυρός άνδρας της «νέας Λιβύης»

Η έξοδος του κ. Αθνάρ ισοδυναμεί με παρεμβάσεις από τους φίλους του στο Κέντρο Δημοσίων Υποθέσεων της Ιερουσαλήμ, τη δεξαμενή σκέψεων με επικεφαλής τον πρώην πρέσβη του Ισραήλ στα Ηνωμένα Έθνη Dore Gold[13].

Εκφράζουν δημοσίως τις αμφιβολίες τους σχετικά με την εγκυρότητα της τρέχουσας στρατηγικής της CIA να τοποθετήσει ισλαμιστές στην εξουσία σε όλη τη Βόρεια Αφρική. Η κριτική τους στοχοποιεί  κατ αρχήν  την πολύ μυστικοπαθή Μουσουλμανική Αδελφότητα, αλλά κυρίως δύο από τις Λίβυες προσωπικότητες: τον Abelhakim Belhadj και τον φίλο του Σεΐχη Ali Al-Salibi. Ο τελευταίος θεωρείται ως ο νέος ηγέτης της χώρας [14]. Οι δύο άνδρες φημίζονται ως πιόνια του Κατάρ στη νέα Λιβύη [15]. Άλλωστε είναι ο σεΐχης Salabi ο οποίος διένειμε τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια βοήθειας του Κατάρ στην Αλ Κάιντα της Λιβύης [16].

Έτσι, η αντίφαση που προσπαθούν να κρύψουν την τελευταία δεκαετία, αναδύεται στην επιφάνεια: οι μισθοφόροι, που προηγουμένως πληρώνονταν από τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, δεν σταμάτησαν να εργάζονται στην υπηρεσία της στρατηγικής των ΗΠΑ από τον πρώτο πόλεμο στο Αφγανιστάν συμπεριλαμβανομένης της περιόδου των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, παρουσιάζονται από τους δυτικούς ηγέτες σαν αδιάλλακτοι  εχθροί.

Είναι πιθανό  οι ενστάσεις του κ. Αθνάρ και του Κέντρου Δημοσίων Υποθέσεων  της Ιερουσαλήμ θα σαρωθούν από το ΝΑΤΟ, όπως έγινε με αυτές του στρατηγού Κάρτερ Χαμ, διοικητή της AFRICOM. Ήταν αγανακτισμένος κατά την έναρξη του πολέμου στη Λιβύη, επειδή έπρεπε να προστατεύσει τζιχαντιστές που μόλις είχαν σφάξει Αμερικανούς στρατιώτες στο Ιράκ.

Μακριά από την πραγματικότητα, η αντιτρομοκρατική επιτροπή του ΟΗΕ (η λεγόμενη «Επιτροπή για την εφαρμογή του ψηφίσματος 1267») και το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών διατηρούν στη μαύρη λίστα τους την οργάνωση του Abdelhakim Belhaj και του σεΐχη Salabi υπό την πρώην ονομασία της Μαχόμενης Ισλαμικής Ομάδας στη Λιβύη. 

Λέγεται ότι είναι καθήκον κάθε κράτους να συλλάβει αυτά τα άτομα αν περάσουν από το έδαφός του.

Παραπομπές:

[1] « Mensonges et vérités sur la Syrie », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 27 novembre 2011.
[2] « Libya’s Powerful Islamist Leader », par Babak Dehghanpisheh, The Daily Beast, 2 septembre 2011.
[3] « Comment les hommes d’Al-Qaida sont arrivés au pouvoir en Libye », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 6 septembre 2011.
[4] « Ennemis de l’OTAN en Irak et en Afghanistan, alliés en Libye », par Webster G. Tarpley, Réseau Voltaire, 21 mai 2011
[5] « Syria’s opposition, rebels hold talks in Turkey », par Safak Timur, AFP, 1er décembre 2011.
[6] « Islamistas libios se desplazan a Siria para "ayudar" a la revolución », par Daniel Iriarte, ABC (Espagne), 17 décembre 2011. Version française : « Des islamistes Libyens en Syrie pour "aider" la révolution », traduction de Mounadil Al-Djazaïri, Réseau Voltaire, 18 décembre 2011.
[7] « Libyan-Irish commander resigns as deputy head of Tripoli military council », par Mary Fitzgerald, The Irish Times, 11 octobre 2011.
[8] « Flottille de la liberté : le détail que Netanyahu ignorait », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 6 juin 2010.
[9] « Thierry Meyssan et Mahdi Darius Nazemroaya menacés de mort à Tripoli », Réseau Voltaire, 22 août 2011.
[10] « Libyan fighters join "free Syrian army" forces », Al Bawaba, 29 novembree 2011.
[11] « Spain’s Former Prime Minister Jose Maria Aznar on the Arab Awakening and How the West Should React », CNBC.com., 9 décembre 2011.
[12] « Attentats de Madrid : l’hypothèse atlantiste », par Mathieu Miquel, Réseau Voltaire, 6 novembre 2009.
[13] « Diplomacy after the Arab uprisings », par Dore Gold, The Jerusalem Post, 15 décembre 2011.
[14] « Meet the likely architect of the new Libya », par Marc Fisher, The Washington Post, 9 décembre 2011.
[15] « Libyans wary over support from Qatar », par John Thorne, The National (Émirats arabes unis), 13 décembre 2011.
[16] John Thorne, op. cit.

Thierry Meyssan


http://infognomonpolitics.blogspot.com/

Αποχώρισε ισπανικό fund από τις διαπραγματεύσεις για το ελληνικό "κούρεμα"

Από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το ελληνικό πρόγραμμα PSI αποχώρησε ο πρώτος συνομιλητής. Το ισπανικό επενδυτικό fund Vega Asset Management, που εδρεύει στη Μαδρίτη, παραιτήθηκε της επιτροπής που εκπροσωπεί τους ιδιώτες επενδυτές σε ελληνικό χρέος.

Σύμφωνα με τα ελάχιστα που ανακοινώθηκαν στον Τύπο, η ρήξη προήλθε από τις διαφωνίες επί του πώς θα προχωρήσει μια εθελοντική ανταλλαγή των ομολόγων, χωρίς, ωστόσο, να δοθεί καμία περαιτέρω διευκρίνιση. Το πρακτορείο Reuters επικαλείται δήλωση τραπεζικού στελέχους που εκτιμά ότι “δεν θα υπάρξει συμφωνία εντός του χρόνου”.

Η αποχώρηση του fund αναζωπυρώνει τις ανησυχίες ότι η προσπάθεια κουρέματος των ελληνικών ομολόγων μπορεί να δυναμιτιστεί, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα και στη συμφωνία για τη νέα δανειακή στήριξη της Ελλάδας.

tromaktiko

Ρεάλ Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα 1-3 στο πιο αμφίρροπο classico των τελευταίων ετών!

Είκοσι ένα δευτερόλεπτα, τόσα χρειάστηκαν για να καρποφορήσουν τα σχέδια του Ζοζέ Μουρίνιο! Μπορεί να μην φαίνεται μεγάλος χρόνος, αλλά το γκολ του Καρίμ Μπενζεμά ήταν απόρροια του τρόπου παιχνιδιού των Καστιγιάνων, που για πρώτη φορά επί Πορτογάλου τεχνικού αντιμετώπισαν την Μπαρτσελόνα πιέζοντας στα... 4/4 του γηπέδου, με όλους τους παίκτες (ακόμα και τους επιθετικούς πολυτελείας), αιφνιδιάζοντας τους Καταλανούς και εξωθώντας τον Βίκτορ Βαλδές σε τραγικό λάθος.

Η αποσβολωμένη πρωταθλήτρια Ευρώπης και Ισπανίας έβλεπε τους γηπεδούχους να παίζουν όπως... εκείνη τόσα χρόνια επί Πεπ Γκουαρδιόλα και ήταν ανήμπορη να αντιμετωπίσει τον καθρέφτη της. Το μόνο που κατάφερε να κάνει ήταν να μιμηθεί την περσινή... Ρεάλ του Μουρίνιο, παίζοντας πίσω και προσδοκώντας σε μία αντεπίθεση του Λιονέλ Μέσι. Όταν, δε, ο πειραματισμός του Γκουαρδιόλα κατέληξε σε σχηματισμό 3-4-3, ο κλοιός των γηπεδούχων έσφιξε κι άλλο.

Εις μάτην, όπως αποδείχθηκε, αφού το άστρο των Καταλανών βρισκόταν σε περίοπτη θέση πάνω από τον βροχερό ουρανό της Μαδρίτης. Ο Αλέξις Σάντσες στο 30' έγινε ο πρώτος Χιλιανός μετά τον Ιβάν Ζαμοράνο που σκοράρει σε clasico, προσφέροντας μία μίνι ψυχολογική ανάταση στους εγκλωβισμένους "μπλαουγκράνα".

Η Ρεάλ εξακολούθησε να έχει τον έλεγχο του αγώνα στα επόμενα λεπτά, αλλά η αλήθεια είναι πως η κυριαρχία της στερείτο καθαρών ευκαιριών, με τον Κριστιάνο Ρονάλντο με εγωιστικό τρόπο να σπαταλά επιθέσεις των Καστιγιάνων.

Το δεύτερο μέρος άρχισε με αρκετές "κοκορομαχίες" στον αγωνιστικό χώρο, μέχρι να ξεδιαλύνει την κατάσταση ένα γκολ του Τσάβι (αυτογκόλ του Μαρσέλο στην ουσία) στο 53'.

Αυτό ήταν και το κομβικό σημείο του αγώνα, αφού σε αντίθεση με το πρώτο ημίχρονο, όταν οι Καταλανοί σκόραραν, κρατήθηκαν και μπροστά, παίζοντας για πρώτη φορά στον αγώνα με το tiki-taka που τους έστεψε πρωταθλητές Ευρώπης 2 φορές στα τελευταία 3 χρόνια. Η αμυντική λειτουργία των γηπεδούχων είχε υποστεί ισχυρό πλήγμα κι επέτρεπε στους παίκτες των φιλοξενουμένων να φτάσουν μέχρι την περιοχή του Κασίγιας, μέχρι να πάρει μπροστά.

Ο εξαφανισμένος Οζίλ έδωσε τη θέση του στον Κακά για να βελτιωθεί η οργάνωση των Καστιγιάνων, ωστόσο με την άμυνα να παραπαίει και τους επιθετικούς να... σταματούν προκλητικά το μαρκάρισμα, το παιχνίδι άρχισε να θυμίζει μέρες... Απριλίου. Ως αποτέλεσμα, μία κεφαλιά του Τσεσκ Φάμπρεγας στο 66' αύξησε σε 3-1 το προβάδισμα των Καταλανών.

Η ψυχολογία των Μαδριλένων βρέθηκε πιο χαμηλά και από τη θέση της Σαραγόσα στην Primera Division. Η είσοδος των Γκονσάλο Ιγκουαΐν και Σάμι Κεντίρα δεν αποδείχθηκαν αρκετές γι' αυτήν την αντιστροφή κλίματος και με την Μπαρτσελόνα να συνεχίζει να επιτίθεται με καταιγιστικούς ρυθμούς, το παιχνίδι έγινε ανοιχτό σε κάθε ενδεχόμενο.

Λίγο η επιπολαιότητα των Καταλανών πριν την τελική προσπάθεια, λίγο τα τάκλιν αυτοθυσίας και οι καίριες έξοδοι του Κασίγιας, γλίτωσαν τη Ρεάλ από ένα ταπεινωτικό 4ο γκολ. Την ίδια στιγμή, η εμπροσθοφυλακή των γηπεδούχων προσπαθούσε με ατομικές, αναποτελεσματικές ενέργειες να φτάσει στο γκολ που θα έβαζε ξανά τους γηπεδούχους στο παιχνίδι. Φευ. Η είσοδος του Σεϊντού Κεϊτά "κλείδωσε" την άμυνα των φιλοξενουμένων και πλέον ήταν θέμα χρόνου να "κλειδώσει" και η νίκη για την Μπαρτσελόνα.

contra.gr

Τσουνάμι πιέσεων προς τη Λευκωσία - Εφτά χώρες της ΕΕ προσπαθούν να σώσουν την Τουρκία!

Στη μέγγενη των πιέσεων από εφτά χώρες βρίσκεται η Λευκωσία, προκειμένου να προσυπογράψει την εγκαθίδρυση μιας νέας επικίνδυνης διαδικασίας διάσωσης και αναζωογόνησης της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας! 

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», Βρετανία, Σουηδία, Φινλανδία, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία και Πολωνική Προεδρία, πιέζουν την κυπριακή Κυβέρνηση προκειμένου να συγκατανεύσει στην πολυδιαφημιζόμενη «θετική ατζέντα», προκειμένου να της παραχωρήσουν δύο φραστικά «ανταλλάγματα» στο κείμενο των Συμπερασμάτων.


Τα υποτιθέμενα «ανταλλάγματα» που θα αποκομίσει η Λευκωσία εάν υποκύψει στις πιέσεις των «7», υπενθυμίζουν απλώς τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών-μελών και εκφράζουν απογοήτευση γιατί η Τουρκία θα παγώσει τις σχέσεις με την Κυπριακή Προεδρία το δεύτερο εξάμηνο του 2012. Τα «ανταλλάγματα» προς τη Λευκωσία είναι τουλάχιστον ανεπαρκή, αφού δεν συνεπάγονται κανένα πολιτικό κόστος για την Άγκυρα, η οποία θα συνεχίζει ανενόχλητη την ευρωπαϊκή της πορεία μέσα από τη νέα διαδικασία της «θετικής ατζέντας».


Το εκβιαστικό δίλημμα που θέτει ενώπιον της Λευκωσίας η ομάδα των «7», αντανακλάται στο τρίτο προσχέδιο Συμπερασμάτων, το οποίο ετοίμασε η Πολωνική Προεδρία κατόπιν υποδείξεων του Λονδίνου, και αναμένεται να αποτελέσει τη βάση μιας σκληρής διαπραγμάτευσης, σήμερα το απόγευμα, στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων, με τη συμμετοχή της ΥΠΕΞ Ερατούς Κοζάκου Μαρκουλλή.

Το τρίτο προσχέδιο, το οποίο εξασφάλισε ο «Φ», προνοεί την «παραχώρηση» προς τη Λευκωσία των εξής δύο παραγράφων, υπό την αίρεση αποδοχής της «θετικής ατζέντας», για διάσωση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Σημειώνεται ότι οι δύο παράγραφοι έχουν τοποθετηθεί σε αγκύλες και η «παραχώρησή» τους από τη Λευκωσία προϋποθέτει την καταβολή πολλαπλάσιου κόστους εκ μέρους της κυπριακής Κυβέρνησης και την προσυπογραφή της «θετικής ατζέντας», η οποία εγκαθιδρύει τη νέα «συμπληρωματική» διαδικασία προώθησης της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας.

http://www.philenews.com/digital/ 

Ισπανία: νίκη της δεξιάς με απόλυτη πλειοψηφία

Ο ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος Μαριάνο  Ραχοί,

ενώ ψηφίζει την Κυριακή στη Μαδρίτη.

Το Λαϊκό Κόμμα του Μαριάνου  Ραχοί κέρδισε με συντριπτική νίκη τις εκλογές, σύμφωνα με τα πρώτα έξιτ πολ. Προηγείται του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο, στην εξουσία από το 2004.

Καμία έκπληξη. Η ισπανική δεξιά κέρδισε με συντριπτική νίκη τις βουλευτικές εκλογές της Κυριακής, όπως αναμενόταν . Το Λαϊκό Κόμμα (PP) του Μαριάνου Ραχόι κερδίσε την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, σύμφωνα με τα έξιτ πολ που μεταδόθηκαν από την κρατική τηλεόραση TVE. Το Λαϊκό Κόμμα φέρεται να κερδίζει 181-185 έδρες, ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) του Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο, στην εξουσία από το 2004, δεν θα είχε πάνω από 115 έως 119 έδρες. 

Η νίκη ήταν αναμενόμενη σε μια χώρα που επλήγη σκληρά από την κρίση και την ανεργία, τα μέτρα λιτότητας της σοσιαλιστικής κυβέρνησης την έκαναν πολύ αντιδημοτική. Αλλά το ΛΚ πραγματοποίησε εκστρατεία για νέα μέτρα λιτότητας, για να μπορέσει η χώρα να μειώσει το δημόσιο έλλειμμά της και να καθησυχαστούν οι χρηματοπιστωτικές αγορές που αμφισβητούν την φερεγγυότητα της χώρας για μήνες. 

Για τα άλλα κόμματα, το καταλανικό εθνικιστικό κόμμα (Convergencia i Unio) φέρεται να καταλαμβάνει 13 έως 15 έδρες, ενώ ο οικολογικός-κομμουνιστικός συνασπισμός (Ενωμένη Αριστερά, Izquierda Unida) 9 έως 11. 

Αυτή η τελευταία παράταξη, η οποία είχε μέχρι τώρα μόνο δύο βουλευτές, έλπιζε μια άνοδο, απηχώντας της διαμαρτυρίας των «εξοργισμένων» που αναπτύχθηκε στη χώρα τους τελευταίους μήνες, εκφράζοντας μια ευρέα άρνηση προς τα μεγάλα κόμματα.

Το πολιτικό σκέλος της ΕΤΑ μπαίνει στο Κοινοβούλιο

Τέλος, πάντα σύμφωνα με τα έξιτ πολ, ο βασκικός αυτονομιστικός συνασπισμός Amaiur, που προέρχεται από το κίνημα Μπατασούνα, την πολιτική πτέρυγα της παράνομης από το 2003 ΕΤΑ, μπήκε στο ισπανικό Κοινοβούλιο, με 6-7 έδρες. 

Οι ψηφοφόροι τιμώρησαν τους σοσιαλιστές στην Ισπανία

 

Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ισπανίας υπέστη μεγάλη ήττα στις χθεσινές περιφερειακές εκλογές κερδίζοντας το 27,98% των ψήφων, έναντι 36,25% του Λαϊκού Κόμματος (PP), με καταμετρημένο το 53,09% των ψήφων.                 

  

Στις προηγούμενες περιφερειακές εκλογές του 2007, το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) είχε και πάλι χάσει από το PP με μικρή όμως διαφορά, 34,9% έναντι 35,6%. Η διαφορά των οκτώ και πλέον μονάδων που παρατηρείται τώρα μοιάζει με τιμωρία των Σοσιαλιστών, που βρίσκονται στην εξουσία από το 2004, λιγότερο από ένα χρόνο πριν τις βουλευτικές εκλογές και την ώρα που η χώρα έχει βυθιστεί στην οικονομική κρίση.